พูดตามจริง
เจ้าลายรู้สึกชื่นชอบกับคำเยินยอนี้เป็นอย่างมาก “เจ้าพูดดีมากสหาย” อันอัน อมยิ้มให้กับคำพูดของสหายต่างเผ่าพันธุ์เมื่อได้รับรู้มาจากกุ้ยเฮย73
นางป๋าย ในวัยเจ็ดสิบกว่าแต่ทว่ายังคงแข็งแรง เมื่อได้ยินเสียงเอะอะหน้าร้าน เจ้าตัวที่กำลังสับเครื่องในหมูจึงได้ละจากงานที่อยู่ในมือ
หญิงชรา ชะโงกหน้าพยายามมองไปยังต้นเสียง และเมื่อสายตาของนางสบเข้ากับร่างหมีดำตัวใหญ่ผู้คุ้นเคย
นางก็รีบวางมีดและกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกจากร้านจนหลานสาวที่ลวกเส้นบะหมี่อยู่ตกใจในการกระทำของคนเป็นย่า“ท่านย่า! จะไปไหนเจ้าคะ” เด็กสาว รีบนำเส้นบะหมี่ที่ลวกแล้วใส่ถ้วยก่อนที่จะก้าวเท้าตามย่าไปติด ๆ
“ฉงฉง ฉงต้า” เสียงแหบพร่าของหญิงชราตะโกนขึ้นเท่าที่เจ้าตัวจะทำได้ สองพี่น้องหยูเมื่อได้ยินเสียงนี้ คนทั้งสองจึงได้หยุดการสนทนาของตนก่อนที่จะเดินออกจากการกำบังของสัตว์ตัวใหญ่
สองตาของหญิงวัยชรามีหยาดนํ้าคลอหน่วยด้วยความดีใจ “คุณหนู คุณชาย” นางเรียกสองพี่น้องหยูด้วยความดีใจอันสุดจะประมาณ74
“ท่านย่าป๋าย” สองพี่น้องรีบวิ่งเข้าไปหาผู้สูงอายุอย่างดีใจไม่แพ้กัน หนิงอันกอดร่างกายอ้วนท้วนของหญิงชราแน่น “ท่านย่า สบายดีหรือไม่เจ้าคะ” อันอัน ถามคนในอ้อมแขนเสียงสั่น
“ฮือ ๆ คุณหนูของบ่าว ไม่คิดเลยว่าท่านจะโตเป็นสาวถึงเพียงนี้แล้ว บ่าวสบายดีเจ้าค่ะ” นางป๋าย พูดเสียงสะอื้นหลานสาวของหญิงชราเมื่อเห็นว่าย่าของตนรีบมาหาใครเจ้าตัวก็ถอนใจอย่าง