ลาดใจจึงมองไปทางชายหนุ่มคนนั้นอย่างสงสัย “เขาเพิ่งย้ายมาจากเมืองอื่นเจ้าค่ะ คุณหนูเด็กคนนี้ขยันทีเดียวอยู่กับแม่ป่วยนอนติดเตียงเพียงสองคน เขาพยายาม76
หาเงินเพื่อไปซื้อยามารักษาแม่แต่อาการของนางก็ยังไม่ดีขึ้น”นางป๋าย ถอนใจในขณะพูด
‘กุ้ยเฮย เนื้อแท้ของเขาดีหรือไม่ เรื่องราวที่ย่าป๋ายพูดมาจริงหรือเท็จ’ หนิงอันถามกับสหายรักทันทีเมื่อฟังเรื่องเล่าของชายคนนี้จบลง
‘จริง หากเจ้ามีใจอยากช่วยก็ช่วยเถอะ เขานับว่าเป็นคนกตัญsูและซื่อสัตย์เป็นอย่างมาก’ คำตอบของเต่าตัวน้อยทำให้หนิงอันวางใจได้ลงอย่างสนิท
ในตอนนี้นางป๋ายกับหลานสาวได้เดินกลับเข้าไปภายในร้านแล้วเพื่อที่จะไปทำบะหมี่แจกให้กับลูกค้าผู้เป็นทั้งขาประจำและขาจรที่ได้ยินข่าวและอยากกินของไม่เสียเงิน
โดยมีมู่ตาน หมิงหมิงเดินตามเข้าไปช่วย ส่วนหนิงอันกับสหายทั้งเจ็ดนั้นต่างเป็นผู้คอยจัดระเบียบอยู่หน้าร้าน ทำให้ไม่มีใครกล้าไม่เชื่อฟังรวมถึงแซงคิว
การแจกบะหมี่เป็นไปอย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งคนที่ยืนเข้าแถวหมดลง “คุณหนูเจ้าคะ ท่านมากินบะหมี่เถอะ” หญิงชราเดินออกมาจับมือของหนิงอันให้เดินเข้าร้านไปกับตนส่วนพวก77
ของเจ้าลายก็พากันนอนหมอบอยู่หน้าร้านเพื่อรอบะหมี่ของตนเองอย่างเชื่อฟัง
“เจ้าค่ะ” หนิงอัน ไม่ปฏิเสธพร้อมกับเดินตามการจับจูงของหญิงชรามาอย่างว่าง่าย
หลังจากหนิงอันนั่งลงเรียบร้อย หญิงชราก็นั่งลงข้างกันจากนั้นนางก็คีบเครื่องในตุ๋นที่ตนทำใส่ในชามของ
