ันได้ให้คนเปิดห้องให้พวกนางได้พักผ่อนและสามารถสั่งอาหารกินได้ตามสบาย โดยเจ้าตัวได้สั่งความกับมู่ตานเอาไว้ทำให้คนภายในห้องไม่ต้องสงวนท่าที
จึงทำให้การสนทนาเป็นไปอย่างผ่อนคลาย กระทั่งเสียงหัวเราะหวานใสของหญิงสาวดังเล็ดลอดออกมา
ทำให้ผู้ที่เดินผ่านเพื่อไปยังห้องอาหารของตนพากันหยุดฝีเท้าลงมองมาทางต้นเสียงด้วยความสนใจ41
ผิดกับห้องของฝ่ายชาย ที่ชายหนุ่มทั้งสามกับหนึ่งเด็กชาย แค่ทำเพียงดื่มและพูดคุยกันเพียงเล็กน้อยประเภทถามคำตอบคำ
ซึ่งการกระทำเช่นนี้ยิ่งทำให้หมิงหมิงรู้สึกเบื่อหน่ายเป็นอย่างมาก (เหตุใดข้าต้องมากินดื่มกับคนเหล่านี้ด้วย) เจ้าตัวคิดในขณะเดียวกันก็คีบอาหารเข้าปากไปอย่างไม่รู้รส
จนกระทั่งเด็กชายได้ยินเสียงพลุที่ถูกจุดขึ้น อีกทั้งแสงสว่างที่เห็นท่ามกลางความมืด เจ้าตัวจึงวางตะเกียบและขยับตัวเข้าไปใกล้หน้าต่าง
ในระหว่างที่หมิงหมิงกำลังมองพลุอย่างสนใจ เสียงเรียกจากคนด้านนอกก็ทำให้เด็กชายหันหน้ามายังต้นเสียง
หนิงอัน เปิดประตูห้องอย่างถือวิสาสะ “พวกเราลงไปเดินย่อยอาหารกันเถอะเจ้าค่ะ ข้าอยากดูการแสดง”
“ดีขอรับ ข้ากำลังเบื่ออยู่พอดี พี่สาวช่างมาถูกเวลายิ่ง”หมิงหมิง รีบพลิ้วกายมาหาผู้เป็นพี่ แต่ทว่ากลับช้ากว่าชายหนุ่มร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างพี่สาวของตน42
การแสดงที่เห็นนี้ทำให้หนิงอันค่อนข้างตื่นตาตื่นใจ ไม่ว่าจะเป็นการเชิดสิงโตที่คนทำการแสดงไต่เสาสูงชวนให้หวาดเสียว
การแสดงของคณะกายกรรม ไต่
