มเช่นเดียวกับนํ้าเสียงทำให้มู่ตานคิดว่าเรื่องที่ชายหนุ่มคนนี้พูดมาเป็นเรื่องจริง“ข้าจะไปเรียนคุณหนูเดี๋ยวนี้แหละ เจ้ากลับไปดูคุณชายก่อนเถอะ” มู่ตานพูดจบ นางก็รีบหมุนกายจากไป649
“คุณหนูเจ้าคะ องครักษ์อู๋บอกว่าคุณชายเหลียนเซียวมู่ตงป่วย” มู่ตาน เดินเข้ามายังบริเวณห้องโถงของตัวเรือพูดขึ้นตามที่อู๋หวี่บอกมาไม่ผิดเพี้ยน“ป่วย อย่างนั้นหรือ เมื่อวานข้ายังเห็นเขาดี ๆ อยู่เลยร่างกายยังหนุ่มยังแน่นเหตุใดจู่ ๆ ถึงล้มป่วยโดยไร้ต้นสายปลายเหตุ เห็นทีข้าคงจะต้องไปดูให้เห็นกับตา” หยูเจียง ขมวดคิ้วมุ่นพูดขึ้นอย่างสงสัย(เจ้าเด็กนั่นนับวันยิ่งเจ้ามารยา) กุ้ยเฮยคิด กระนั้นเจ้าตัวก็ไม่ได้เปิดเผยสิ่งที่ตนรู้ให้หนิงอันทราบสองพ่อลูกหยูได้เดินมายังห้องพักของชายหนุ่มพร้อมกันอู๋หวี่ผู้ทำหน้าที่เฝ้าประตูเมื่อเห็นเป้าหมายของตน เจ้าตัวก็ยกยิ้มอยู่ในใจดังนั้นเขาจึงได้ส่งสัญญาณให้คนภายในห้องทราบหลินเจ๋ ผู้กำลังรอจังหวะ รีบยกอ่างนํ้า พร้อมกับส่งเสียงให้อู๋หวี่เปิดประตู “อาหวี่ เปิดประตูข้าจะไปนำนํ้ามาเช็ดตัวให้นายน้อยอีก” นํ้าเสียงของผู้พูดเต็มไปด้วยความกังวลเมื่อหลินเจ๋ ข้ามธรณีประตูออกมาได้ เจ้าตัวก็แสดงสีหน้าโล่งใจก่อนที่จะเอ่ยวิงวอนต่อหนิงอัน “คุณหนูหยู! ได้โปรดช่วยนายน้อยด้วย”650
“พี่ชายหลิน ใจเย็นเจ้าค่ะ ข้ากำลังจะเข้าไปดูเขาเดี๋ยวนี้แหละ” หนิงอัน พูดพลางก้าวเท้าของตนเดินตามบิดาที่เดินนำหน้าไปก่อนแล้วหยูเจีย
