รับก็คือนํ้ากับอาหารที่ปริมาณแสนน้อยนิด ทำให้คนพวกนี้ต่างไร้เรี่ยวแรง
“เป็นยังไงล่ะ ตอนนั้นทำเป็นเก่งตอนนี้เริ่มหมดแรงแล้วใช่หรือไม่ ข้าว่าเจ้ารีบบอกมาดีกว่าว่าค่ายของพวกเจ้าหลบซ่อนอยู่ที่ไหน” อู่หวี่เป็นผู้นำนํ้ามาให้คนพวกนี้ถามขึ้น
“ไม่บอก ถ้าแน่จริงเจ้าก็ฆ่าข้าซะ” ชายคนนั้นถ่มนํ้าลายเฉียดร่างของอู๋หวี่ไปเพียงเล็กน้อย
“ไม่บอกก็ต้องบอก ใครใช้ให้พวกเจ้ามารุกรานดินแดนของพวกข้าก่อนกัน” ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า เนื่องจากเจ้าตัวได้บีบคางของชายคนนั้นก่อนใส่ยาที่ได้รับมาจากหนิงอันลงไป
และไม่ต้องรอนานเพียงชั่วจิบชา มันผู้นี้ก็คลายความลับที่ปกปิดไว้ออกมาทั้งหมด
“กลับไปถึงค่ายเมื่อไหร่ เตรียมกำลังให้พร้อม พวกเราจะไปถล่มค่ายของพวกมันจากนั้นจะได้กลับบ้านกันสักที” สิ้นคำประกาศของเหลียนเซียวมู่ตงก็เกิดเสียงเฮดังขึ้น568
“พี่ชาย ให้ข้าไปด้วยนะ” หนิงอัน จับชายเสื้อของเขาก่อนพูดขึ้นอย่างร้องขอ “มันอันตราย” ชายหนุ่มแย้ง
ครั้นแล้ว กลุ่มของเจ้าลายก็ส่งเสียงดัง แปลได้ว่า “พวกข้าไปด้วย” หนิงอันมองไปทางสหายของตนเช่นเดียวกับชายหนุ่มที่บาดแผลหายดีแล้ว “พวกเจ้าไม่แตกต่างกันเลยจริง ๆ”
การเดินทางของคณะหนิงอัน ค่อนข้างล่าช้าทั้งนี้ทั้งนั้นที่เป็นเช่นนี้เกิดจากกลุ่มของเชลย
หนิงอันจึงได้เอ่ยความคิดตนออกมา “เอาแบบนี้ดีหรือไม่ข้าคิดว่าพวกท่านออกไปรอคนของพี่ชายรองหลางกันก่อนเถอะไม่อย่างนั้นเราอาจคลาดกับพวกเขาเอาได้”
“เป
