ียนเซียวมู่ตงสำลักนํ้าชาที่เพิ่งจะดื่ม
“จะ..เจ้าเป็นสตรีเช่นไร กล้าพูดเรื่องเช่นนี้ออกมาอย่างง่ายดาย ถ้าอย่างนั้นนับตั้งแต่วันนี้ข้าจะไปกินข้าวเย็นที่จวนของเจ้าก็แล้วกัน” ชายหนุ่มพูดตะกุกตะกักใบหน้าขึ้นสี
“ก็แค่นั้น ถ้าอย่างนั้นเราก็ไปกันเถอะ ข้าจะชวนท่านไปล่าสัตว์ที่ป่าหลังไร่ดอกไม้เหลือง พวกเจ้าลายก็รออยู่ที่นั่น ออกไปท่องเที่ยวพักผ่อนเสียบ้าง”
พ่อบ้านของจวนแห่งนี้แทบอยากจะหลั่งนํ้าตาเมื่อนายน้อยของตนยอมออกจากจวน
แม้ว่าอากาศในช่วงนี้จะยังคงร้อนอยู่มาก แต่ในป่าก็มีร่มเงาอยู่มากจากต้นไม้ที่กุ้ยเฮยใช้พลังของตนฟื้นฟู
ในตอนนี้สัตว์ร้ายทั้งเจ็ดตัวของหนิงอันอันรวมถึงจงเซ่อต่างพากันมาอาศัยที่ไร่แห่งนี้เนื่องจากเป็นสถานที่ห่างไกลและยังอยู่ติดป่าทำให้สัตว์ทั้งแปดได้วิ่งเล่นและมีอิสระเป็นอย่างมาก493
“พี่สาว ไก่ย่างของท่านรสชาติไม่เปลี่ยนเลยขอรับ อร่อยอย่างไรก็อร่อยอย่างนั้น” หมิงหมิงกล่าวชมในขณะที่เจ้าตัวกลืนเนื้อไก่ลงคอ
“เจ้าชอบก็ดีแล้ว พี่ฉีเยว่ล่ะเจ้าคะ อร่อยหรือไม่” หนิงอันพูดขึ้นโดยไม่ลืมถามหญิงสาวอีกคนที่นั่งกินอยู่เงียบ ๆ
“ไก่ของเจ้าอร่อยมาก”
สำหรับเหลียนเซียวมู่ตงนั้นเขารู้สึกผ่อนคลายเป็นอย่างมากที่ได้ออกมาข้างนอกในวันนี้
คนทั้งสี่รวมถึงมู่ตานที่ติดตามมาด้วยต่างมองพระอาทิตย์ที่กำลังทอแสงสีส้มอ่อน ๆ ออกมาก่อนที่จะลุกขึ้นยืน“กลับกันเถอะ ข้าจะไปส่งพวกเจ้าที่จวนก่อน”
ช่วงสายของวันต่อมา
