กุ้ยฮวาก็มาหาหนิงอันกับพี่ชายคนรองของตน “อันอัน ขอบใจเจ้ามาก” กุ้ยฮวาพูดขึ้นทันทีเมื่อเจอหน้าเด็กสาว
“เรื่องอะไรหรือเจ้าคะ” หนิงอันถามออกมาด้วยความมึนงง494
“ก็เรื่องที่เจ้าส่งคนไปบอกพี่รอง เกี่ยวกับเจ้าชั่วนั่นอย่างไรเล่า คนของพี่รองไปสืบมาและได้ความมาว่าหมู่บ้านแห่งนั้นหาดีไม่ได้สักคนและมันก็อยู่ที่นั่นด้วย” กุ้ยฮวาพูดขึ้นอย่างโมโห
“ท่านหมายความว่าอย่างไร” หนิงอันถามขึ้นด้วยความอยากรู้
“หมู่บ้านแห่งนั้นนับว่าเป็นแหล่งค้ามนุษย์ ที่ข้ากับฮวาเอ๋อมาที่นี่ก็เพื่อจะมาบอกเจ้าเรื่องนี้นั่นแหละและพวกเราก็กำลังจะไปที่นั่นด้วย ส่วนฮวาเอ๋อก็อยากจะไปดูชายคนนั้นให้เห็นกับตาว่าเป็นคนเดียวกับที่จับนางไปหรือไม่”ครั้งนี้เป็นหลางจิ้นเฟยให้ความกระจ่างออกมาแทนผู้เป็นน้อง
“ข้าขอไปด้วยได้หรือไม่” หนิงอันรีบถามขึ้นอย่างกระตือรือร้น และยังไม่ทันสองพี่น้องจะตอบเสียงของชายหนุ่มผู้มาใหม่ก็ดังขึ้นเสียก่อน
“ไปสิ พาเจ้าพวกนั้นไปด้วย” เหลียนเซียวมู่ตงเดินเอามือไพล่หลังก้าวเท้าเข้ามาอย่างสง่างาม495
ทั้งสองพี่น้องหลางกำลังจะทำการเคารพเขาแต่ชายหนุ่มบอกปัดออกมา “ไม่ต้องหรอก พวกเรารีบไปกันเถอะ อันอันเจ้าจะขี่จงเซ่อไปเองหรือจะไปกับข้า”
“ข้าจะขี่จงเซ่อไปเอง ว่าแต่หากเราไปบอกเจ้าพวกนั้นจะเป็นการเสียเวลาหรือไม่”
“ข้าส่งคนไปบอกแล้ว” “หา!” หนิงอันร้องเสียงหลง
“เจ้าจะตกใจอะไร ไม่ใช่ว่าเจ้าพวกนั้นจะไม่เข้าใจภาษาคนสักหน่อย เจ