น’ คำกล่าวของสหายตัวเล็กทำให้หนิงอันวางใจลงได้บ้าง
“พี่สาว ท่านแม่ทัพหลางมาขอพบขอรับ” หมิงหมิงเป็นผู้อาสามาตามพี่สาวด้วยตนเอง
หนิงอันจึงต้องหยุดการรักษาหญิงสาวลงชั่วคราว “พี่สาวข้าจะพาท่านไปพักในห้องก่อนและจะให้พี่มู่ตานอยู่เป็นเพื่อนนะเจ้าคะ ข้าขอตัวไปทำธุระสักครู่”
ฉีเยว่พยักหน้าอย่างเข้าใจ “ให้ข้าไปกับเจ้าด้วยดีหรือไม่”ฉีเกอพูดออกมาอย่างเป็นห่วง เนื่องจากเจ้าตัวคิดว่าแม่ทัพถงน่าจะมาหาศิษย์ของตนเกี่ยวกับเรื่องพิษที่กุ้ยฮวาโดน
“ขอบพระคุณท่านอาจารย์ปู่ใหญ่” หนิงอันไม่คิดปฏิเสธ
และเมื่อทั้งศิษย์และอาจารย์เดินเข้ามาภายในห้องโถงหลักของเรือน หลางจิ้นถงก็ยืนขึ้นก่อนที่เขาจะประสานมือค้อม480
หัวคารวะฉีเกออย่างให้ความเคารพ “ข้าน้อยจิ้นถงคารวะท่านฉีเกอขอรับ”
อันอันเองก็ยอบกายคารวะชายวัยกลางคนผู้มีใบหน้าดุดันทว่าดวงตาของเขากลับฉายแววแห่งความใจดีเช่นกัน
หลังจากสิ้นสุดการทักทาย ชายวัยกลางคนก็เอ่ยเข้าเรื่องของตนที่มาในวันนี้ “คุณหนูหยูที่ข้ามาวันนี้ เนื่องจากมาขอบคุณเจ้าด้วยตนเองแล้ว ข้ายังจะมาขอความช่วยเหลือเรื่องฮวาเอ๋อด้วย”
“ท่านลุงเรียกข้าว่าอันอันเถอะเจ้าค่ะ เรื่องพี่สาวฮวาข้าจะต้องไปช่วยอย่างแน่นอน”
“ลุงต้องขอขอบใจเจ้าอีกครั้ง”
หลายวันต่อมา หลังจากที่หนิงอันได้รักษากุ้ยฮวาจนนางฟื้นคืนสติดีและพิษชนิดนั้นหมดไปจากร่างของนางจนหมดสิ้นเด็กหญิงจึงได้เอ่ยถามในเรื่องที่ตนสงสัย
“พี่สาวฮวารู้หรือไม่