งทำให้ชายหนุ่มรู้สึกอารมณ์ดีขึ้น ดังนั้นเขาจึงได้ถามออกมาโดยไม่เจาะจงกับทั้งสามคนที่นั่งอยู่
หนิงอันจึงได้หันหน้าไปมองหลางจิ้นเฟยคล้ายขอความเห็น “พวกเรากำลังคุยกันถึงเรื่องอุบัติเหตุในวันที่มีการแข่งยิงธนูขอรับ” เป็นหลางจิ้นเฟยตอบคำถาม
“ทำไมอย่างนั้นหรือ” เหลียนเซียวมู่ตงนำผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมือเลิกคิ้วสูงถามขึ้นด้วยความอยากรู้
“ข้าคิดว่ามันไม่ใช่อุบัติเหตุธรรมดา ก็เลยนำมาเล่าให้อันเอ๋อฟัง” คำเรียกขานของชายหนุ่มด้านหน้า ยังคงทำให้เหลียนเซียวมู่ตงระคายหูเช่นเดิม กระนั้นเจ้าตัวก็จำต้องปล่อยผ่านไปก่อน
“เจ้ามีความเห็นว่าอย่างไร” ชายหนุ่มบ่ายหน้าไปถามเด็กสาวที่นั่งอยู่ด้านข้างโดยเว้นระยะห่างจากตนเพียงเล็กน้อย
“ข้าคิดว่าน่าจะมีคนจงใจใส่ร้ายข้าด้วยนะสิ วันนั้นเป็นวันที่ข้ากับพี่สาวฮวาแข่งกัน หากว่าเกิดข้าช่วยนางไว้ไม่ทันป่านนี้434
ข้าคงตกเป็นแพะไปแล้ว” สีหน้าของหนิงอันเต็มไปด้วยความกรุ่นโกรธขณะพูด
“มันก็จริงนะ แล้วทางท่านได้เบาะแสหรือยังว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง” เหลียนเซียวมู่ตงถามขึ้นไม่อ้อมค้อมเนื่องจากมันผู้นั้นหมายคิดใช้คนของตนเป็นแพะ ข้าจะให้มันลิ้มรสความทรมานให้สาสม
“พอรู้มาแล้วขอรับ ทว่ายังขาดซึ่งหลักฐานจึงทำให้ยังไม่สามารถเอาผิดคนผู้นั้นได้” หลางจิ้นเฟยตอบตามตรง
“ถ้าอย่างนั้นข้าคิดว่าท่านควรจะส่งให้คนคอยตามคนผู้นั้นอยู่ห่าง ๆ และรวมถึงหาคนติดตามน้องสาวของท่านด้วยอีกไม่นานหางขอ
