งคนที่อยู่เบื้องหลังจะต้องโผล่ออกมาแน่” เหลียนเซียวมู่ตงแสดงความคิดเห็น
ทางด้านผู้เป็นพี่กำลังนั่งปรึกษากันถึงเรื่องเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น กันอย่างเคร่งเครียด
ส่วนคนเป็นน้องที่เป็นเป้าหมายกลับกำลังนั่งคิดถึงผู้ที่ออกหน้าช่วยเหลือตน ไม่ว่านางจะให้คนไปสืบหาอย่างไรก็คล้ายกับคนผู้นั้นไร้ตัวตน (ท่านเป็นใครกัน) นางได้แต่คิด พลางเหม่อ435
มองออกไปยังต้นไห่ถังนอกหน้าต่างเรือนของตัวเองที่กำลังบานสะพรั่งอย่างสวยงาม
เหตุการณ์ทุกอย่างผ่านไปคล้ายลมพัด จนกระทั่งเข้าสู่วันลี่เซี่ยซึ่งเป็นการเริ่มต้นของฤดูร้อน
หลางกุ้ยฮวานางจึงอยากออกไปข้างนอกบ้าง หลังจากที่ถูกบิดา มารดารวมถึงพี่ชายทั้งสองกักตัวอยู่แต่ภายในจวนมาเนิ่นนาน “พี่รอง ให้ข้าออกไปเถอะเจ้าค่ะ ข้าอยากไปหาอันอัน”
“เจ้ารออีกสักสองวันไม่ได้หรือ พี่ค่อยพาเจ้าไป” หลางจิ้นเฟยรู้สึกไม่วางใจที่จะปล่อยให้น้องสาวออกจากจวนไปกับบ่าวตามลำพังท้วง
“อีกสองวันนะเจ้าคะ หากท่านผิดคำพูดข้าจะหนีออกไป”
“อืม”
สองวันต่อมา ทางด้านหนิงอันในตอนนี้เจ้าตัวกำลังเตรียมเปิดตัวไอศกรีม กับนํ้าแข็งไส
เนื่องจากช่วงที่นางมาเมืองหลวงแรก ๆ เหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ในความหดหู่ ดังนั้นในเมื่อตอนนี้ดีขึ้นแล้วดังนั้นเจ้าตัวก็หาได้อยู่เฉย436
“อันอัน ข้าไม่เคยกินอะไรอร่อยเท่านี้มาก่อนเลย” ซูหนี่ว์พูดขึ้นหลังจากได้ลองกินไอศกรีมรสมัลเบอร์รี่ที่เด็กสาวทำเช่นเดียวกับอีกสองสาวงามที่กำลังกินนํ้าแข
