ดูมากขึ้นจากเดิม “บ่าวว่าเราอย่าเกรงใจกันอยู่ตรงนี้เลยฮองเฮาทรงรอคุณหนูอยู่”
“แต่ข้าจะต้องเข้าเฝ้าฝ่าบาทนะเจ้าคะ” หนิงอันพูดขึ้นอย่างลังเล “ฝ่าบาทแจ้งมาว่าให้คุณหนูไปสนทนากับองค์ฮองเฮาก่อนได้เลยเจ้าค่ะ จากนั้นจะให้คนมาตอบในภายหลัง”
“อันอัน เจ้าไปเข้าเฝ้าฮองเฮาก็ทำตัวให้เรียบร้อยด้วยล่ะ”หยูเจียงกล่าวกำชับบุตรสาวอย่างกังวลแม้ว่าผู้เป็นใหญ่จะให้ความสนิทสนมกับบุตรสาวของตนเพียงใดแต่เขาก็ยังไม่อาจวางใจได้
“ใต้เท้าหยูไม่ต้องเป็นห่วงคุณหนูหยูนะเจ้าคะ ข้าจะคอยดูแลนางเอง” จบคำของลี่กูกูก็มีคนเดินห้ามเสลี่ยงเข้ามาเพื่อให้ห325
นิงอันขึ้นไปนั่งบนนั้นซึ่งในวังหากไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ที่ทรงโปรดจะไม่ได้รับเกียรตินี้
“คุณหนูหยูขึ้นไปนั่งเลยเจ้าค่ะ ระยะทางไม่ใกล้ฮองเฮากลัวว่าท่านจะเหนื่อยจึงได้ประทานเสลี่ยงพร้อมคนแบกมาให้ท่านเป็นการเฉพาะ” ลี่กูกูยิ้มในขณะพูดเชื้อเชิญเด็กสาว
“เจ้าค่ะ ข้าต้องรบกวนพวกท่านแล้ว” หนิงอันพูดขึ้นอย่างสุภาพทำให้ผู้มีหน้าที่แบกนางนั้นรู้สึกดีกับคุณหนูน้อยผู้นี้ที่ไม่ถือตัวแม้แต่น้อย
คล้อยหลังหนิงอันจากไปกับกลุ่มของลี่กูกู เหลียนเซียวมู่ตงจึงได้เอ่ยชวนหยูเจียงออกมาบ้าง
ภายในท้องพระโรงขุนนางน้อยใหญ่ต่างยืนกันอย่างเป็นระเบียบตามตำแหน่งของตนเมื่อหยูเจียงเดินเข้าไปพวกเขาจึงพากันหันมามองอย่างสนใจแต่เมื่อเห็นชุดขุนนางที่หยูเจียงสวมความสนใจก็หมดลง
“เจ้าเป็นเพียงขุนนางขั้นห้าเหตุใดฝ่าบาท
