แต่งตั้งผู้ที่มีความดีความชอบและยังเป็นผู้มีความสามารถเป็นขุนนางมันไม่ถูกต้องตรงไหน” แม้คำพูดนี้จะฟังดูเรียบง่าย แต่ทว่านํ้าเสียงรวมถึงไอกดดันที่แผ่ออกมานั้นทำให้ขุนนางหลายคนพากันหวาดกลัว330
“แต่ข้าน้อยได้ยินมาว่าหยูหนิงอันคนนั้นหาได้เป็นผู้มีความสามารถจริงนะพ่ะย่ะค่ะ ผู้คนก็ทำเพียงลือกันไปหามูลไม่ได้คนอย่างนี้ฝ่าบาทเห็นควรจะให้เข้ามารับตำแหน่งขุนนางได้อย่างไร อีกทั้งจะให้เป็นถึงปราชญ์หลวงซึ่งกระหม่อมไม่อาจยอมรับได้พ่ะย่ะค่ะ”
ปัง! “การที่เจ้าพูดออกมาแบบนี้ไม่มองว่าเราโง่หรอกหรือการที่ข้าจะแต่งตั้งและยกย่องใครสักคนข้าคนนี้ย่อมจะต้องตระหนักถึงความสามารถของคนผู้นั้นดีอยู่แล้ว เจ้าลองบอกข้ามาสิว่ามันผู้นั้นเป็นใครที่กล้านำเรื่องเท็จเช่นนี้มาพูด” เทียนชุนเยว่หลงลิ่วนำแท่นไม้บนโต๊ะตบลงบนโต๊ะของตนเสียงดังก่อนส่งเสียงตะโกนออกมาอย่างโมโห
ขุนนางชราหวาดกลัวจนตัวสั่นรีบก้มกราบลงกับพื้นพลางคิดทบทวนภายในใจอย่างตื่นตระหนก (หรือว่าถูเว่ยจะโกหกเรา)
ส่วนถูเว่ยมองไปทางพ่อตาของตนด้วยสีหน้าหวาดหวั่นเหงื่อเริ่มซึมตามกรอบหน้าหมัดภายใต้ชายแขนเสื้อกำเข้าหากันแน่น331
“เจ้าบอกเรามาว่าใครกล้าใส่ร้ายหยูหนิงอัน ข้าจะบอกอะไรกับพวกเจ้าจงฟังให้ดีนะขุนนางที่รักของเรา หยูหนิงอันคนนี้นั่นแหละที่เป็นผู้แนะนำเราถึงเรื่องวิธีทำนํ้าแข็ง แค่นี้ยังไม่พอยังเป็นนางคนเดิมที่แนะนำการทำกังหันนํ้า รวมถึงวิธีการเพาะปลูกทำนํ้ายากำ
