็มาช่วยเจ้านายจับสัตว์ตัวเล็กชนิดนี้ด้วยเช่นกัน
ส่วนกุยเฮยก็ยังคงเจรจาให้เทพแห่งสายฟ้าทำฟ้าร้องต่อไป กระนั้นตั๊กแตนฝูงใหญ่ก็ยังคงทำลายต้นไม้ ต้นหญ้ารวมถึงสิ่งที่กินได้ยามเมื่อมันบินผ่านอยู่ดี245
“อันอัน หมิงหมิงพวกเจ้าทำอะไรเหตุใดไม่อยู่ในบ้าน”หยวนฟานถามลูกรักทั้งสองคนที่อยู่บริเวณลานดินท่ามกลางตั๊กแตนมากมาย
“จับตั๊กแตนขอรับ พี่สาวบอกว่าจะทำของอร่อยให้กิน”คำตอบของบุตรชายทำให้หยวนฟานกับฮูหยินผู้เฒ่ารวมถึงหญิงรับใช้อาวุโสขนลุก
ยกเว้นนางป๋าย มู่ตาน ไป๋หลาน ซึ่งพวกนางก็รีบออกมาช่วยจับตั๊กแตนทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของหมิงหมิง
เรื่องวิธีการทำอาหารจากตั๊กแตนหนิงอันได้เขียนไว้ในจดหมายด้วยเช่นกันและไม่ลืมที่จะเขียนคำเตือนเอาไว้ด้วยเผื่อว่ามีคนแพ้แมลงชนิดนี้ หมู่บ้านที่เตรียมความพร้อมและทำตามที่หนิงอันบอกย่อมไม่ประสบปัญหาเท่าที่ควรอีกทั้งพวกเขายังโล่งใจด้วยซํ้าที่ทำตามในสิ่งที่รู้มา
แต่สำหรับเมืองที่เมินเฉย ในตอนนี้พวกเขากำลังประสบปัญหาอย่างยิ่งยวด ชาวบ้านมากมายหลายหมู่บ้านกำลังเข่าอ่อนได้แต่มองพืชของตนถูกทำลายไปต่อหน้าต่อตาแม้ว่าพวกเขาจะไล่แมลงเหล่านี้เท่าไหร่มันก็ไม่ยอมไป246
“ท่านเจ้าเมืองขอรับกะ…เกิดเรื่องใหญ่แล้ว” ทหารอารักขาจวนเจ้าเมืองรีบเคาะประตูเรือนของผู้เป็นนายพร้อมกับตะโกนขึ้นเสียงดัง
“เกิดอะไรขึ้น ข้าจะหลับจะนอนยังเช้าอยู่เลยไม่ใช่หรือ”นํ้าเสียงของคนด้านในตะโกนกลับมาอย่างหัวเสีย
“ต
