ถึงได้หนีออกมาแบบนี้” หนิงอันพุ่งตัวไปหาชายวัยกลางคนร่างเตี้ยผู้มีใบหน้าอวบอูมเช่นเดียวกับรูปร่าง
ก่อนที่เด็กหญิงจะง้างเท้าเตะเข้ากลางลำตัวของคนผู้นี้จนเต็มแรง อั๊ก! เถ้าแก่หมง กระอักเอาของเก่าที่กินเข้าไปหมาด ๆออกมา
“จะ…เจ้า” ชายวัยกลางคนจุกจนไม่สามารถพูดได้ “ข้าทำไม เจ้ากล้ามากนะที่คิดจะทำร้ายเด็กน้อยน่ารักที่แสนบริสุทธิ์อ216
ย่างข้า” หนิงอันไม่พูดเปล่าเจ้าตัวยังเดินเข้ามาหาชายคนนี้ด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ
“จือฉีเจ้ารีบออกไปไม่อย่างนั้นชายคนนั้นอาจตายได้” ยงเผยรีบบอกกับศิษย์คนโตเมื่อเห็นสีหน้าของศิษย์คนโปรด
ส่วนทางด้านมู่เทา เขาได้นำกำลังคนของตนไปจัดการจับโจรทั้งหกรวมถึงผู้ติดตามของเถ้าแก่คนนี้เรียบร้อยแล้ว
“อันอัน ปล่อยเขาให้พี่ใหญ่จัดการนะ เจ้าอย่าได้ให้มือแปดเปื้อนคนชั่วเช่นนี้เลย” จือฉีรีบแสดงตัวออกไปกล่าวปลอบคนเป็นน้องเสียงอ่อน
“ก็ได้เจ้าค่ะ แต่ข้าขอทำอะไรบางอย่างก่อน” จบคำของคนตัวเล็กเด็กหญิงก็ทำในสิ่งที่ชายหนุ่มทุกคนพากันหุบขายกมือปิดเป้าของตนด้วยความลืมตัว หนิงอันได้เตะผ่าหมากของเถ้าแก่หมงอย่างแรง
ชายวัยกลางคนได้แต่ส่งเสียงร้องออกมาคล้ายหมูถูกเชือดไม่มีผิด “อันอันมันคิดจะทำอะไรเจ้า” ยงเผยจากที่เป็นผู้เฝ้ามองรู้สึกไม่ชอบมาพากลหลังจากเห็นการกระทำของศิษย์รักคนโปรด217
“ท่านอาจารย์มันผู้นี้คิดจะกระทำการอันหยาบช้าต่อข้าเจ้าค่ะ นี่โชคดีที่ข้าเก่งจึงได้เอาตัวรอดมาได้หาไม่หากเ
