รับคำเสียงดัง ราวครึ่งชั่วยามต่อมาหยูเจียงผู้กำลังเดินอยู่หน้าที่ทำการประจำเมืองก็มองเห็นร่างเล็ก ๆ ของบุตรสาวที่กำลังควบจงเซ่อเข้ามาใกล้ ๆ ตน
“ลูกรัก! เจ้าเป็นอย่างไรบ้างบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่” หยูเจียงรีบสาวเท้าเดินเข้าไปอุ้มร่างกายของบุตรสาวให้ลงจากหลังม้า
“ข้าปลอดภัยดีเจ้าค่ะ แต่ว่าผู้บงการมันตกหน้าผาตายไปแล้ว” หนิงอันกลัวว่าคนอื่นพูดจะทำให้หยูเจียงจับพิรุธได้จึงได้219
เป็นคนเอ่ยปากออกมาแทน “คนชั่วอย่างนั้นช่างน่าเสียดายที่มันตายง่ายเกินไป”
“ท่านพ่อ ไม่ต้องโกรธนะเจ้าคะเดี๋ยวใบหน้าของท่านจะมีรอยย่น” คำพูดของอันอันได้เรียกรอยยิ้มให้กับคนเป็นพ่อออกมา
“เจ้านี่นะเวลาเช่นนี้ยังสามารถล้อเล่นได้อีกดีจริง ๆ ที่เจ้าปลอดภัย” หยูเจียงโอบกอดผู้เป็นบุตรสาวแน่น
การตัดสินโทษของโจรทั้งหกนั้น แม้จะไม่ทำให้ถึงแก่ชีวิตด้วย หนิงอันร้องขอ กระนั้นก็ถือว่าเป็นคดีอุกฉกรรจ์ โทษที่ได้รับคือถูกจองจำไปตลอดชีวิต และยังต้องไปใช้แรงงานหนัก
ในการก่อสร้างกำแพงเมืองที่ชายแดนเหนืออีกด้วยเช่นเดียวกับผู้สมรู้ร่วมคิดของเถ้าแก่หมงที่เหลือรอดส่วนคนผู้นั้นที่เป็นคนบงการในเมื่อตกตายไปแล้ว
กระนั้นทรัพย์สินที่ติดตัวมารวมถึงเรือลำใหญ่ หยูเจียงจึงได้ยึดเข้าคลังของหลวงโดยให้ยงเผยเป็นผู้ควบคุมส่งเข้าไปภายในพระราชวังและหลังจากที่ผู้เป็นใหญ่รวมถึงเหลียนเซียวมู่ตงรู้เรื่องพวกเขาจึงได้ส่งองครักษ์ฝีมือดีมาให้หนิงอันอีกสี่คน220
แม้ว่
