าพวกเขาจะรู้ดีว่าองครักษ์ของตนอาจจะไม่ค่อยมีประโยชน์ก็ตามเพราะแม้แต่องครักษ์เงาของเหลียนเซียวมู่ตงยังไม่ทันได้ออกตัวหนิงอันก็จัดการผู้คิดร้ายจนสลบไปก่อนแล้ว
เหตุการณ์อันสะเทือนขวัญนี้คนในเมืองซานไห่หาได้ทราบเรื่องเนื่องจากได้ถูกหยูเจียงกับคนของยงเผยรวมถึงทหารที่ไปทำงานในวันนั้นปิดเป็นความลับ เพราะเกรงว่าจะนำความเสียหายต่อชื่อเสียงของหนิงอัน
โดยหารู้ไม่ว่าเด็กหญิงหาได้สนใจในเรื่องชื่อเสียงแต่อย่างใด และก็ยังคงใช้ชีวิตของตนตามปกติอีกด้วย
ไม่ว่าจะทั้งทำยา ปลูกผัก ทำอาหาร ดูแลเหลียนเซียวจื่อเย่กับองค์หญิงน้อยที่นับวันจะยิ่งน่ารักน่าชังจนกระทั่งเด็กหญิงมีอายุครบหนึ่งร้อยวัน “อันอัน ข้าต้องกลับเมืองหลวงแล้ว เจ้าอยากไปเที่ยวด้วยกันหรือไม่” หญิงงามถามเด็กหญิงแม้จะรู้คำตอบดีแต่ลึก ๆ ก็ยังหวังคำตอบที่อยากได้
“พี่สาวไม่ใช่ข้าไม่อยากไปนะเจ้าคะ แต่ท่านก็รู้ว่ากำลังจะเกิดสิ่งใดขึ้นเอาไว้ให้ข้าจัดการเรื่องทางนี้เรียบร้อย ข้ารับรองว่าจะไปเยี่ยมท่านอย่างแน่นอน”
“ก็ได้ เอาไว้ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นั่น”221
ทางด้านสองฝาแฝดในตอนนี้ก็กำลังกล่าวลํ่าลาสหายในหมู่บ้านรวมถึงพี่ชายหมิงหมิงที่พวกเขาต่างรักประดุจพี่น้องร่วมอุทรเช่นเดียวกับหนิงอันด้วยดวงตาแดงกํ่า
“พี่ ๆ ทั้งหลายข้าทั้งสองคนมาลา เนื่องจากวันพรุ่งข้าจะต้องกลับเมืองหลวงแล้ว ข้าได้แต่หวังว่าพวกท่านจะไม่ลืมพวกเรา” ชุนเทียนเป็นตัวแทนกล่าวออกมาแทนน้องสาวที
