นู”
“แมลงชนิดอื่นนอกจากหนูอย่างนั้นหรือ เจ้าคงจะไม่ได้หมายถึงตั๊กแตนหรอกใช่หรือไม่” หยวนฟานโพล่งขึ้นหลังจากได้ยินคำพูดของบุตรสาว
หนิงอันพยักหน้ารับ สีหน้าหนักใจไม่แพ้กัน ในครั้งอดีตตามที่เธอเคยศึกษาเมื่อสมัยอยู่ในยุคของตนได้มีการระบาดของตั๊กแตนมาแล้ว
ฝูงของมันมีความกว้างและยาวมากในการระบาดครั้งนั้น ทำให้พืชผลของเกษตรกรเกิดความเสียหายอย่างหนัก ส่งผลให้เกิดภาวะขาดแคลนอาหารรวมถึงเศรษฐกิจภายในประเทศตกตํ่า
เกิดความเงียบเมื่อหนิงอันไม่ได้เอ่ยปฏิเสธ “หากเกิดเรื่องนี้จริงเห็นที่ว่าแผ่นดินของเราคงจะลำบากเสียแล้ว เจ้ามีวิธีป้องกันหรือไม่” หยูเจียงถามขึ้นอย่างอ่อนแรง198
“ในตอนนี้ยังไม่มีเจ้าค่ะ ข้าเพียงแค่สันนิษฐานยังไม่รู้ว่าจะเกิดขึ้นหรือไม่ กระนั้นด้วยความไม่ประมาทควรให้ชาวบ้านชาวนาเก็บผลผลิตของตนให้ดีรวมถึงให้ใช้ชีวิตให้เงียบและธรรมดาสามัญที่สุดเพราะหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้ขึ้นจริง ข้าเกรงว่าจะมีความโกลาหลมากทีเดียว”คำพูดของหนิงอันหาใช่ว่าจะไร้เหตุผล
หยูเจียงจึงได้พยักหน้าตอบตกลงโดยไม่คัดค้าน แม้ว่าภายในอกจะมีความหนักใจไม่น้อยเลยก็ตาม
‘อันอัน เจ้ากังวลเรื่องอะไร เหตุใดจึงไม่ยอมหลับยอมนอน’ กุยเฮยเอ่ยถามหลังจากที่เจ้าตัวรู้สึกถึงการพลิกตัวไปมาของสหายตั้งแต่นางเดินเข้าห้องแล้วล้มตัวลงนอน
‘ข้านอนไม่หลับ’ หนิงอันพูดขึ้นนํ้าเสียงคล้ายหมดแรง
‘เจ้าจะกังวลในสิ่งที่ยังไม่เกิดไปทำไม หรือถ้าหากเกิดเรื
