ไม่ได้เหมือนกัน
“ในเมื่อเจ้าพูดมาอย่างนี้ ข้าก็จะช่วยสุดความสามารถนั่นแหละ ว่าแต่เจ้าไปทำของอร่อยมาให้ข้ากินสักหน่อยเถอะอุ่นสุราเย่จื่อมาให้ข้าด้วยสักกาจะดีมากพูดแล้วมันเปรี้ยวปาก”
“ได้เลยเจ้าค่ะ ท่านอยากจะให้เรียกอาจารย์ปู่รองมารํ่าสุราด้วยหรือไม่ข้าจะไปตามมาให้” “ก็ดีเหมือนกัน เจ้านั่นก็ช่วยเจ้าคัดวิธีการเพาะปลูกอยู่หลายวันทีเดียว เรียกมาผ่อนคลายสักหน่อยก็นับว่าไม่เลว” ฉู่เกอยกยิ้มตอบโดยไม่คิดปฏิเสธ187
แม้หนิงอันจะยุ่งวุ่นวายทว่างานในไร่ในสวนรวมถึงการเก็บเกี่ยวแตงโมก็ไม่มีติดขัด รวมถึงไม่ต้องกังวลว่าจะต้องนำแตงโมไปขายที่ไหนเพราะลูกค้าเจ้าเดิมได้พากันมารับซื้อถึงที่
อีกทั้งยังมีพ่อค้าเร่จากต่างถิ่นที่ได้ข่าวก็ยังพากันมารออีกหลายรายทำให้แตงโมที่ยังไม่ทันได้เก็บก็ถูกจับจองไว้เป็นจำนวนมาก
และเมื่อแตงโมผลใหญ่มีคนนำไปขายถึงเมืองหลวงเทียนชุนเยว่หลงลิ่วกับเหลียนเซียวมู่ตงจึงได้รู้ว่าพวกเขาพลาดอะไรไป ทว่าแต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้ก็คือหลังจากมีแตงโมออกมาขายได้เพียงไม่กี่วัน
หนิงอันก็ได้ส่งแตงโมกับพันธุ์พืชที่ตนปลูกได้อีกหลายอย่างมากับเรือลำใหญ่ “นายน้อยขอรับ คุณหนูหยูมีจดหมายมา”
หลินเจ๋พูดขึ้นพร้อมกับนำจดหมายที่เพิ่งได้รับ มาส่งให้ชายหนุ่มผู้ที่กำลังนั่งอยู่ในห้องตำราสีหน้าเคร่งเครียด
เหลียนเซียวเปิดจดหมายอ่านก่อนที่จะยิ้มออกมาที่น้องน้อยไม่ลืมตน “หลินเจ๋ เจ้าไปนำแตงโมมาให้ข้าสักห้าตะกร้าส่งเ
