พวกเราขึ้นภูเขาไปหาของทะเลกัน” จบคำของเด็กหญิงผู้เป็นนาย สุนัขเจ้าของชื่อก็ส่งเสียงเห่าวิ่งวนไปรอบ ๆตัวของนางอยู่ชั่วครู่ก่อนจะหยุดลง “อันอันเจ้าจะไปที่ไหน” หยวน109
ฟานถามขึ้นเมื่อเดินออกมาแล้วเห็นบุตรสาวขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังของเจ้าห้าผู้ที่หันมาส่งยิ้มให้นางเช่นเดียวกับเจ้านายสาว
“ข้าจะไปหาของทะเลเจ้าค่ะ ท่านแม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะเจ้าคะ ไปไม่นานก็กลับ ข้ารบกวนท่านแม่ช่วยให้หมิงหมิงไปเชิญอาจารย์ปู่ใหญ่ อาจารย์ปู่รอง รวมถึงคนบ้านอาจารย์เผยมากินข้าวเย็นด้วย”
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าระวังตัวด้วยล่ะ”
“เจ้าค่ะ”
หนิงอันผู้อยู่ในชุดกันหนาวบุฝ้ายสีแดงมีผ้าคลุมสีแดงที่ถูกประดับด้วยขนสัตว์หายาก เอาหน้าโต้ลมยามที่เจ้าห้ากระโจนไปด้านหน้าสุนัขป่าที่หนิงอันเลี้ยงแม้ว่าแต่ละตัวจะมีร่างกายใหญ่โต แต่ทว่าเรื่องความเร็วนั้นกลับปราดเปรียว
ยิ่งกว่าม้าชั้นเยี่ยมทั้งนี้ทั้งนั้นเป็นเพราะได้นํ้าตกสวรรค์หล่อเลี้ยงมาโดยตลอด ‘เจ้าจะแวะไปดูลี่จูกับลูกของมันหรือไม่’กุยเฮยถามขึ้นเนื่องจากยังไงซะก็เป็นทางผ่าน110
‘ก็ดีเหมือนกัน ตั้งแต่ที่นางได้รับยารวมถึงนํ้าตกสวรรค์ในมิติของเจ้าร่างกายของนางก็ดีขึ้นมาก หากเป็นอย่างนี้ข้าคิดว่าบางทีนางอาจจะได้อยู่จนเลี้ยงหลานเหมือนฉงต้าในตอนนี้ก็ได้เจ้าคิดว่าอย่างไร’
‘ข้าก็คิดเหมือนเจ้านั่นแหละ โชคดีที่ข้าได้ยามาจากเทพโอสถมากมายและยังเก็บไว้เพิ่งรู้ว่ายาพวกนี้มีประโยชน์ก็ตอนมาอยู่กับเจ้านี
