ต้องทำให้ผ่านปีใหม่ไปก่อนข้าจะมาหาพวกเจ้าใหม่” จบคำของเจ้าตัวหนิงอันก็ขึ้นหลังเจ้าห้าเพื่อไปยังจุดหมายเดิมต่อไป
โดยฉงซานกับฉงเหมารวมถึงลูกน้อยอีกสองตัวพากันมองแผ่นหลังเล็ก ๆ ค่อย ๆ หายลับไป
หนิงอันห่อตัวเป็นลูกบอลเนื่องจากความหนาวเย็นที่ได้รับยามเมื่อลมพัดมาหลังจากยืนลงบนผืนทราย
เสียงดังของคลื่นกระทบฝั่งรวมถึงเสียงของต้นไม้บริเวณโดยรอบส่งเสียงประสานกันเกิดเป็นท่วงทำนองตามธรรมชาติ
ในขณะที่เด็กหญิงกำลังยืนหลับตาฟังเสียงที่ธรรมชาติรังสรรค์อยู่นั้น จู่ ๆ เจ้าหนึ่งกับเจ้าสองก็วิ่งมาพร้อมกับเสียงเห่า
‘อันอันมันสองตัวมีเรื่องมาบอกเจ้า’ กุยเฮยแปลภาษาของสุนัขป่าสองตัวใหญ่เมื่อพวกมันวิ่งเข้ามาใกล้
หนิงอันจึงได้มองไปทางสุนัขทั้งสองตัวด้วยสีหน้าแสดงความสงสัย113
“เกิดอะไรขึ้น” เจ้าหนึ่งจึงได้เป็นผู้ถ่ายทอดเรื่องราวออกมาอย่างละเอียดตามที่เจ้าตัวกับสหายได้สังเกต
“เจ้าหนึ่งบอกว่ามีเรือแปลก ๆ ผ่านมาทางที่ทำนาเกลือได้เจ็ดวันแล้วรวมถึงในบางครั้งยังมีคนพายเรือลำเล็กเข้ามาใกล้ด้วยแต่พวกมันไม่กล้าเข้ามาเนื่องจากกลัวพวกข้า”
คำพูดของเจ้าหนึ่งทำให้อันอันรู้สึกไม่สบายใจ “พวกเจ้าระวังตัวเอาไว้ก่อนนะ โชคดีที่ช่วงนี้ไม่ได้ทำนาเกลือก็เลยทำให้ไม่มีชาวบ้านขึ้นมา เอาอย่างนี้แล้วกันพวกเจ้าลงไปจากภูเขากันก่อน ส่วนทางนี้ข้าจะให้ผึ้งฝูงหนึ่งกับงูพิษมาเป็นหน่วยสอดแนม”
จบคำพูดของเจ้านายตัวน้อย เจ้าหนึ่งกับเจ้าสองก็ขอตัว
