เพื่อไปบอกเรื่องนี้กับสหายของตน
‘เฮยเฮย เจ้ารีบเรียกกุ้ง หอย ปู ปลาขึ้นมาเถอะ จากนั้นเราจะได้ไปบอกฝูงผึ้งรวมถึงให้พวกนั้นส่งข่าวไปถึงงูพิษสักฝูงให้มาเฝ้าที่นี่กันก่อนและยังต้องแวะบอกครอบครัวฉงรวมถึงเจ้าลายด้วย’
‘ได้ ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็เตรียมตัวกอบโกยสิ่งที่ข้าเรียกขึ้นมาเถอะสหาย’ จบคำของเต่าตัวเล็กเพียงพริบตาคลื่นก็ซัดกุ้ง หอย ปู114
ปลามากมายขึ้นมาริมฝั่ง ‘ข้าจะเก็บเองทำไม ให้เมื่อย เฮยเฮยคนดีเจ้าช่วยกวาดลงไปในมิติให้ข้าด้วยสิเหลือเอาไว้ตบตาให้ข้าใส่ลงในตะกร้าเล็กน้อยก็พอ’
‘เจ้านี่นะได้คืบแล้วจะเอาศอก’ เต่าตัวเล็กบ่น ‘หรือเจ้าจะไม่เก็บ’ หนิงอันย้อน ‘เก็บสิ ข้าเสียดายของอร่อย’ จบคำพูดนี้อาหารทะเลมากมายก็ถูกกวาดเข้าไปอยู่ในมิติของผู้พูด
หลังจากภารกิจจัดการเรื่องอาหารทะเลเสร็จสิ้นเจ้าตัวก็นั่งบนหลังเจ้าห้าเพื่อไปหาฝูงผึ้งโดยที่กลุ่มของเจ้าหนึ่งก็ตามมาด้วย “พวกเจ้าลงไปก่อนได้เลย อีกไม่นานข้าก็กลับลงไปแล้ว”
เจ้าหนึ่งส่งเสียงตอบรับ ทางหนิงอันหลังจากที่คุยกับฝูงผึ้งรวมถึงได้ให้ผึ้งหนึ่งในนั้นไปแจ้งข่าวกับกลุ่มงูเจ้าตัวก็มาแวะยังถํ้าของครอบครัวฉง
ครั้งนี้เด็กหญิงได้เจอกับทั้งฉงฉง ฉงต้าและเจ้าลายด้วย“พวกเจ้าอยู่กันพร้อมหน้าก็ดีแล้ว ข้ามีเรื่องจะบอก หากจะไปหาอาหารก็ระวังตัวกันด้วยนะ หรือว่าจะลงไปอยู่กับข้าด้านล่างดี”หนิงอันพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วงสหายต่างเผ่าพันธุ์115
หมีกับเสือมองหน้ากันคล้าย
