ดียว ฉงซานรีบวิ่งออกมานอกถํ้า ‘มันบอกว่าเจ้านายช่วยเมียของข้าด้วย’
“ข้ารู้ พวกเรารีบไปดูนางกันเถอะ” หนิงอันพูดไปในขณะวิ่งเข้าไปด้านในถํ้าที่มีแสงสลัวเพียงเล็กน้อยส่องลงมาตามรอยแยกของชั้นหิน
กลิ่นเลือดคละคลุ้งในอากาศทำให้เด็กหญิงใจคอไม่ค่อยดีเท่าที่ควร ‘ลี่จูไม่ต้องกลัวนะข้าจะช่วยเจ้าให้ได้’ หนิงอันปลอบหมีดำเสียงอย่างอ่อนโยน
หมีสาวผู้กำลังตกอยู่ในความเจ็บปวดส่งเสียงงืดงาดออกมานํ้าตาของมันไหลลงมาไม่ขาดสาย
‘มันบอกว่าช่วยลูกของมันให้ได้นะ แม้ตัวมันจะตายก็ไม่เป็นไร’ เต่าตัวเล็กกล่าวเสียงเศร้า
‘เฮยเฮย มียาดีอะไรนำออกมาให้หมด ข้าจะไม่ยอมให้ลูกกำพร้าแม่หรอกเอาชุดมีดผ่าตัดออกมาด้วย วันนี้ข้าจะผ่าคลอดหมี’ หนิงอันปาดนํ้าตากล่าวออกมาด้วยความฮึกเหิม57
‘ผ่าตัดอย่างนั้นหรือหมายถึงเจ้าจะเอามีดผ่าท้องของลี่จูดังนั้นข้าจะต้องหายาสลบด้วยใช่หรือไม่’
‘เจ้ารู้จักด้วยอย่างนั้นหรือ’ หนิงอันย้อนถามอย่างประหลาดใจในขณะที่เจ้าตัวกำลังดูแลหมีสาว
‘ข้าเคยได้ยินท่านเทพหลีตี01พูดให้ฟังว่าในโลกมนุษย์ได้มีคนผู้หนึ่งคิดค้นยาสลบเพื่อผ่าตัดได้ ดังนั้นท่านจึงได้ทำยาชนิดนั้นอีกทั้งยังนำมาอวดกับเหล่าทวยเทพด้วยกันทำให้ข้าได้รับอานิสงส์มีมันอยู่ในมิติด้วย’
‘โอ้เจ้าเป็นเต่าสมบัติโดยแท้ รีบนำออกมาเร็วเข้า ข้าจะได้นำมาใช้กับลี่จู’ หนิงอันพูดขึ้นอย่างตื่นเต้นเนื่องจากอาการของลี่จูในตอนนี้ไม่อาจทนได้อีกแล้ว
“พวกเจ้าออกไปรอด้านนอ
