สีดำตัวใหญ่
“ฉงซานลงมาจากภูเขาท่าทางของมันไม่ค่อยดีนักคุณหนูจะขึ้นไปดูมันหรือไม่”
“ไปสิเจ้าค่ะ พี่มู่ตานท่านอยู่ที่นี่ดูแลน้อง ๆ ให้ข้าด้วยในระหว่างนี้ข้ารบกวนให้พี่ช่วยปอกเปลือกต้นกกและล้างทำความสะอาดเอาไว้รอข้าด้วยนะเจ้าคะ”
เมื่อพูดจบเจ้าตัวก็วาดเท้าขึ้นหลังเจ้าห้าอีกครั้ง โดยที่หนิงอันไม่ต้องสั่ง เจ้าห้าก็หันหลังกลับพุ่งตัวออกจากประตูอย่างรวดเร็ว
‘เฮยเฮย เจ้าช่วยสื่อสารกับฉงซานหน่อยเถอะว่าเกิดอะไรขึ้น’ ในขณะที่หนิงอันพูดนั้น55
เต่าตัวเล็กกำลังใช้สมาธิของตนตามหาฉงซานอยู่ก่อนหน้าแล้วดังนั้นนางจึงไม่ได้ยินเสียงตอบกลับจากสหายคู่พันธะ
ใช้เวลาไปนานหลายเฟินกว่าที่จะได้ยินเสียงของกุยเฮย‘เมียของฉงซานกำลังจะคลอด’
‘ห๊ะ! เหตุใดถึงคลอดก่อนกำหนดได้เหลืออีกตั้งสองเดือนเลยนะเกิดอะไรขึ้น’ หนิงอันอุทานอย่างตกใจถามออกมาอย่างหวาดกลัว
‘ข้ายังไม่รู้รายละเอียด เจ้ารีบไปเถอะ ไม่อย่างนั้นทั้งแม่และลูกไม่รอดแน่’ กุยเฮยผู้รู้สึกใจเสียไม่ต่างจากหนิงอันกล่าวเร่ง
“เจ้าห้าวิ่งเร็วเข้า ข้าจะต้องรีบไปช่วยเมียกับลูกของฉงซาน” ไม่ต้องให้ผู้เป็นนายพูดซํ้าสุนัขป่ารีบพุ่งตัวไปข้างหน้าด้วยความเร็วชนิดที่หนิงอันจะต้องกอดลำตัวของมันไว้แน่น
กระทั่งเด็กหญิงได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดดังออกมาจากในถํ้าเสียงนั้นช่างบาดหัวใจของคนฟังยิ่งนัก56
“ฉงซานข้ามาแล้ว” เสียงนี้เป็นเหมือนนํ้าทิพย์ทำให้ครอบครัวฉงคลายความวิตกไปได้มากทีเ
