ทั้งสอง หนิงอันหยิบผลึกดินประสิวมาถือไว้ในมือ
“ท่านอาดูนะเจ้าคะ สิ่งนี้เรียกว่าดินประสิวข้าจะนำมาบด จากนั้นใช้เพียงเล็กน้อยกับเกลือแล้วก็นำทั้งสองสิ่งนี้ใส่ลงไปในนํ้า” จางอี้มองการกระทำของเด็กหญิงรวมถึงนํ้าในชามตาไม่กะพริบ
ครั้นแล้วเมื่อเห็นไอสีขาวและนํ้าในชามเริ่มจับตัวกันเป็นก้อน ชายหนุ่มก็เงยหน้ามองใบหน้าของหนิงอัน “อะ…อัน นะ..นํ้าแข็ง” นํ้าเสียงของเขาตะกุกตะกัก
“ใช่เจ้าค่ะ ท่านอาจะลองทำดูก็ได้นะเจ้าคะ เห็นหรือไม่ว่ามันไม่ยากเพียงแต่วิธีนี้ท่านอย่าได้นำไปบอกผู้อื่น เนื่องจาก18
องค์ฮ่องเต้ได้เป็นผู้ผูกขาดต่อการค้าขายนํ้าแข็งรวมถึงดินประสิวนี้เจ้าค่ะ”
“มะ…ไม่ต้องหรอกข้าเชื่อเจ้าแล้วว่ามันทำง่ายมาก ส่วนเรื่องวิธีการทำนั้นข้าจะไม่พูดออกไปอย่างเด็ดขาด” จางอีพูดขึ้นด้วยใบหน้าแตกตื่น
“ว่าแต่ท่านอารู้เรื่องที่ฮ่องเต้ทำนํ้าแข็งด้วยหรือเจ้าคะเมืองหลวงอยู่ห่างจากเราตั้งไกล”
“ข้ารู้มาจากพ่อค้าในกองคาราวานที่มาซื้อของเล่นภายในร้านนะสิ คนผู้นั้นเล่าให้ฟังว่าฮ่องเต้พระองค์นี้คงจะเป็นเทพลงมาจุติเนื่องจากพระองค์สามารถเสกนํ้าแข็งได้อีกทั้งยังขายให้ชาวบ้านทั่วไปในราคาถูกอีกด้วย เขายังพูดอีกว่าคนในเมืองหลวงพากันตกตะลึงรวมถึงคุกเข่ากราบไหว้ท่านด้วยความชื่นชมบูชาประหนึ่งเทพเจ้าทีเดียว” จางอี้เล่าออกมาตามที่ตนได้ยิน
‘เฮยเฮยสงสัยคนผู้นั้นต้องเล่นใหญ่เป็นแน่’ เด็กหญิงสื่อสารกับเพื่อนคู่หูสีหน้าคล้ายหัวเ
