์จับเคียวเกี่ยวข้าวในมือท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ทำให้ผู้ติดตามทั้งสี่อดรู้สึกหวาดเสียวไม่ได้จึงคิดจะกล่าวห้าม21
แต่เมื่อเห็นสายตาของผู้เป็นนายพวกเขาจึงได้แต่ต้องกลืนคำพูดของตนลงคอเพียงเท่านั้น
หมิงหมิงคอยแนะนำคนทั้งคู่และหลังจากที่เด็กสองคนได้ลองเกี่ยวข้าวพวกเขาก็รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
แต่ทว่าหลังจากเกี่ยวไปได้สักพักสองพี่น้องก็เริ่มรู้แล้วว่ามันลำบากมาก เนื่องจากทั้งร้อนและก็เหนื่อยรวมถึงยังคันตามเนื้อตัวอีกด้วย
“พี่ชายหมิงการเป็นชาวนานั้นไม่ง่ายเลยนะเจ้าคะ” เสี่ยวหงพูดขึ้นพลางยกชายเสื้อเช็ดเหงื่อ
“ใช่แล้วล่ะ เอาล่ะพวกเรากลับเรือนกันเถอะ ลองเพียงแค่นี้แหละ” สองพี่น้องฝาแฝดผู้อยู่อย่างสุขสบายพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง
และเมื่อกลับมาถึงเรือนของตนพวกเขาก็นั่งพักให้คลายร้อนก่อนจะไปแช่ตัวด้วยนํ้าอุ่นโดยมีบ่าวรับใช้คอยมานวดปรนนิบัติพัดวีอยู่ไม่ห่างกาย22
เช่นเดียวกับหมิงหมิงเพียงแต่เจ้าตัวนั้นอาบนํ้าเองในขณะที่เจ้าตัวถูสบู่อยู่นั้นเขารู้สึกว่ามันไม่หอมเลยสักนิด และดูเหมือนว่าพี่สาวเคยพูดถึงเรื่องสบู่หอมให้ฟังเมื่อนานมาแล้วแต่ก็เงียบหายไป
“ข้าให้พี่สาวสอนทำสบู่หอมดีกว่า” เจ้าตัวรำพึงจากนั้นเด็กชายก็ลุกขึ้นจากอ่างอาบนํ้าอย่างรวดเร็ว
และเมื่อจัดการแต่งกายเรียบร้อยผมยังไม่ทันแห้งดีสองเท้าเล็ก ๆ กับปากน้อย ๆ ก็เรียกหาผู้เป็นพี่เสียงดัง
“พี่สาวท่านอยู่ไหนขอรับ” เสียงของคนตัวเล็กทำให้หนิงอันผู้กำลั
