เกิดความไม่สบายใจเมื่อรออยู่นานก็ยังไม่เห็นลูกทั้งสองกลับมา นางจึงตัดสินใจปลุกหยูเจียงให้ลุกขึ้น
“น้องหญิงมีอะไรอย่างนั้นหรือ” นํ้าเสียงงัวเงียของสามีหนุ่มถามขึ้นอย่างสงสัย
“ท่านพี่ รีบลุกไปดูด้านนอกเถอะข้าเป็นห่วงลูก” จบคำของเมียรักหยูเจียงลืมตาตื่นอย่างตกใจ
“เจ้าหมายความว่ายังไง เกิดอะไรขึ้น”
หยวนฟานจึงได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดออกมาสีหน้าของนางเต็มไปด้วยความกังวลนํ้าตาคลอหน่วย546
หลังหยูเจียงฟังจนจบใบหน้าของเขาก็ซีดเผือด “น้องหญิงข้าจะไปดูลูกเดี๋ยวนี้ ต่อไปข้าจะไม่ดื่มสุราจนเมามายเช่นนี้อีกแล้ว”
ชายหนุ่มพูดไปพลางรีบลุกขึ้นจากเตียงจากนั้นก็รีบสวมเสื้อคลุมอย่างรวดเร็วก่อนที่เขาจะเปิดประตูพุ่งตัวออกมาด้านนอก
ฉงเหมากับฉงซานที่กำลังเดินวนไปมาเมื่อเห็นพ่อของเจ้านายตัวน้อยหมีทั้งสองก็ส่งเสียงงืดงาดพลางชี้มือไปทางด้านนอก
“ฉงเหมาไปกับข้า ฉงซานข้าฝากบ้านด้วยนะ” เมื่อพูดจบชายหนุ่มก็ขึ้นนั่งบนหลังของหมีตัวพี่ทันที
ฉงเหมาไม่รอช้ามันรีบพุ่งตัวออกจากประตูบ้านหยูไปด้วยความเร็วในจังหวะเดียวกันนั้นหนิงอันกับหมิงหมิงก็กำลังพาสหายของตนทั้งสิบสามตัวกลับมาบ้านเช่นกัน
แม้เจ้าลายจะได้รับบาดเจ็บทว่าด้วยความแข็งแกร่งทางกายภาพของมันมีสูงหลังจากได้รับการรักษาเสือตัวใหญ่ก็เดินเหินได้เกือบเป็นปกติ547
และเมื่อทั้งสองฝ่ายเจอหน้ากันหยูเจียงจึงรีบวิ่งเข้ามาสำรวจร่างกายของบุตรทั้งสองอย่างเป็นห่วงเมื่อเขาเห็น