ไรทั้งนั้น” ในขณะที่มันอ้าปากยงเผยก็ดีดยาเม็ดที่หนิงอันเคยให้ไว้เข้าปากของมันแม่นราวจับวางเพียงชั่วจิบชาจากผู้ที่ดุดันก็กลายเป็นเซื่องซึม “เจ้าเล่าความจริงออกมาทั้งหมด” จบคำของยงเผยชายคนนั้นก็เริ่มเปิดปากออกตามคำสั่ง“ข้าได้รับคำสั่งจากรองเสนากรมพิธีการเจาจื้อเกาให้มากำจัดบุตรสาวของหยูเจียง” คำตอบของมันทำให้ผู้เป็นบิดาของเจ้าของชื่อที่มันเอ่ยปากออกมาไม่สามารถระงับอารมณ์ได้อีกต่อไป551
ชายหนุ่มจึงได้ส่งหมัดของตนต่อยเข้าไปกระทบบนใบหน้าของมันอย่างแรงกระทั่งเลือดซึมออกจากปากของคนผู้นั้น“หากอยากกำจัดทำไมไม่มาทำข้าลูกของข้านางยังเด็กจะไปรู้เรื่องอะไร” เขายังคงระดมหมัดของตนออกไปอีกหลายครั้งจนยงเผยต้องรีบลากตัวออกมาด้วยเกรงว่าจะไม่รู้เรื่องสำคัญ“ท่านใจเย็นก่อนไม่อยากรู้หรือว่ามันจะกำจัดหนิงอันทำไม” คำพูดของยงเผยช่วยเรียกสติของหยูเจียงกลับคืน“เจ้าพูดต่อ” ยงเผยตะคอกใส่มัน แม้ว่าใบหน้าของมันจะเต็มไปด้วยเลือดและรอยบอบชํ้าเขาก็หาได้สนใจ“นายของข้ากลัวว่าหากบุตรของหยูเจียงโดดเด่นจะทำให้ท่านได้กลับไปเมืองหลวงอีกและเขาจะต้องถูกเปรียบเทียบกับท่านเหมือนครั้งอดีต” จบคำกล่าวนี้มันก็สลบไปเพราะฤทธิ์ยาหมดลงหยูเจียงไม่คิดเลยว่าการที่ตนมีความสามารถเหนือผู้อื่นจะทำให้ตัวเองและครอบครัวมีภัยถึงเพียงนี้552
“เก่งเกินไปก็นำภัยมาสู่ตัว แม้แต่ผู้ที่คิดว่าเป็นมิตรก็ยังเห็นเป็นศัตรู” ชายหนุ่มพูดขึ้นอย่างเย้ยหยันตนที่เข
