ๆ
เด็กสามคนท่ามกลางหิมะกำลังตก เล่นกันอย่างลืมหนาว จนกระทั่งได้ตุ๊กตาหิมะตัวใหญ่ยืนยิ้มโดยในมือหนึ่งข้างมีกิ่งไม้บริเวณคอของมันหนิงอันได้นำผ้าพันคอสีแดงผูกเอาไว้
“พี่สาวมันสวยมาก” หมิงหมิงปรบมือพูดออกมาอย่างดีใจ
“วันนี้เล่นกันแค่นี้แหละรีบเข้าข้างในทำตัวให้อบอุ่น หากเป็นหวัดขึ้นมาจะอดเล่นปาหิมะกับรถลากนะ” จบคำของผู้เป็นพี่มีหรือที่หมิงหมิงจะไม่เชื่อฟัง522
สองวันต่อมาเมื่อหยูเจียงรู้ถึงแผนของคนชั่วแน่ชัดเขาจึงได้นำมาบอกบุตรสาวหนิงอันจึงได้ให้หมาป่าอีกห้าตัวลงจากภูเขาเพื่อเดินทางเข้าเมืองพร้อมกับผู้เป็นพ่อ
“ท่านพ่อให้ข้าไปด้วยดีหรือไม่” อันอันถามขึ้นอย่างกังวล“ลูกอยู่ที่บ้านนี่แหละมันอันตราย” หยูเจียงค้าน
“ก็ได้เจ้าค่ะ ถ้าอย่างนั้นท่านพ่อพากุยเฮยไปกับท่านด้วยก็แล้วกันอย่างน้อยข้าจะได้อุ่นใจ” หนิงอันต่อรองพร้อมกับยื่นเต่าตัวน้อยไปให้บิดา“ได้ ขอบใจเจ้า พ่อต้องรบกวนเจ้าด้วยนะกุยเฮย” จบคำเจ้าตัวก็นำกุยเฮยไปใส่ไว้ในอกเสื้อ
คล้อยหลังรถม้าของผู้เป็นพ่อจากไป เพื่อความไม่ประมาทเนื่องจากนางมีลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีดังนั้นนางจึงได้เรียกครอบครัวของฉงฉงรวมถึงเจ้าลายให้ลงมาจากภูเขาโดยอาศัยเสียงหอนของเจ้าสาม523
ทางด้านหยูเจียง เมื่อเจ้าตัวมาถึงสถานที่นัดหมายก็เจอเข้ากับยงเผยและจือฉีส่วนมู่เทานั้นได้แยกกำลังคนในกองปราบรวมถึงทหารออกไปยังสถานที่อีกแห่ง
“พวกมันมีความเคลื่อนไหวยังไงบ้าง” หยูเจียงถามขึ้นโดยไ
