็วอีกทั้งยังฉลาดซึ่งเรื่องนี้แม้กระทั่งปู่ย่า ตายาย พ่อแม่ของแต่ละครอบครัวยังแปลกใจกระนั้นพวกเขาก็ต่างพากันคิดว่าเป็นเพราะได้รับพรที่ดีดังนั้นจึงทำให้ลูก ๆ หลานเป็นเด็กเช่นนี้“ไปกัน” หลังจบคำพูดนี้ เด็กอีกสองก็พากันเดินตามผู้นำของตนไปติด ๆแสงไฟในบ้านเริ่มสว่างจากการจุดของพ่อบ้านรุ่ยที่ขออาศัยอยู่ที่นี่รวมถึงบ้านใกล้เรือนเคียงก็คือครอบยงรวมถึงอาจารย์ชราและครอบครัวของนางป๋าย439
“ท่านพ่อ” หนิงอันตะโกนเรียกบิดาก่อนที่เจ้าตัวจะพุ่งตัวประดุจลูกธนูออกจากคันศรมากอดชายหนุ่มร่างสูงผอมอย่างดีใจหยวนฟานที่แอบมองอยู่ตรงประตูเมื่อเห็นร่างเล็ก ๆ ของบุตรสาวที่ตนคิดถึง “ลูกแม่” นางรีบสาวเท้าพลางเรียกคนในอ้อมกอดของสามีเสียงสั่น“ท่านแม่” หนิงอันผละจากอ้อมกอดของบิดาโถมกายเข้ากอดเอวบางของผู้เป็นแม่แน่น ทางด้านฮูหยินผู้เฒ่าหยูกับหมิงหมิงต่างก็มีนํ้าตาคลอหน่วยยังไม่ทันที่คนในครอบครัวจะแสดงความซาบซึ้งใจกันไปมากกว่านี้เสียงของเจ้าหนึ่ง สอง สาม สี่ ห้าก็เห่ากรรโชกไปทางหลังคาก็ได้เรียกความสนใจจากพวกเขาขึ้นเสียก่อน“นายน้อยท่านไม่รู้จักพวกมันหรือขอรับ” คำถามของหลินเจ๋ทำให้เหลียนเซียวมู่ตงมองเขาตาขุ่นเขียว “หากข้ารู้จักจะติดอยู่บนหลังคากับพวกเจ้าให้อนาถอย่างนี้ไหม”440
ทางด้านยงเผยกับคนบริเวณใกล้เคียงเมื่อเดินถือคบไฟกันออกมาก็เห็นฉงฉงกับเจ้าลายนั่งเฝ้าม้าหกตัวจึงแหงนหน้าขึ้นไปมองกำแพงบ้านหยูอย่างสงสัยปนหวาดระแวงแ
