ยวมู่ตงเคาะลงกลางหน้าผากมน
“เจ้าหยุดความคิดเลอะเทอะเถอะ ข้าเกรงว่าถึงมีก็คงไม่มีใครกล้ารับงานของเจ้าในการก่อสร้างหรอกข้าละอยากแกะสมองของเจ้าดูจริง ๆ ว่ามันมีอะไรอยู่ในนั้นมีแต่คนกลัวผีสางแต่เจ้ากลับจะใช้ผีหาเงิน” คำพูดนี้ของเหลียนเซียวมู่ตงได้ทำให้กุยเฮย และองครักษ์ทั้งสองต่างพยักหน้าเห็นพ้อง
“ท่านอย่ามายุ่งกับหัวของข้าเชียว” หนิงอันยกมือกุมหัวอย่างระแวง “ที่อย่างนี้รู้จักกลัว” เหลียนเซียวมู่ตงกล่าวกลั้วเสียงหัวเราะต้นยามซื่อคณะของหนิงอันจึงได้มาถึงหน้าโรงเตี๊ยมเด็กหญิงเดินเข้าไปด้านในก่อนที่จะมองไปทั่วทั้งชั้นหนึ่งที่ถูกปรับปรุงใหม่อย่างพอใจ408
โดยเฉพาะบ่อนํ้ากลางร้านที่นางเค้นสมองหาวิธีให้ช่างสร้างขึ้นมาโดยมีเต่าตัวสีดำกำลังแหงนหน้าอ้าปากพ่นนํ้าซึ่งวิธีดึงนํ้านั้นนางได้ให้ช่างสร้างกังหันแบบเดียวกับในหมู่บ้านเพียงแต่ขนาดเล็กกว่าอีกทั้งยังมีความงดงามกว่ามากหลายเท่าตัว แม้พวกเขาจะไม่เคยสร้างหรือทำงานเช่นนี้มาก่อนกระนั้นก็ยังคงทำออกมาดีทีเดียว‘เฮยเฮยเจ้าชอบหรือไม่ข้าจำลองมาจากตัวเจ้าเลยนะส่วนโรงเตี๊ยมข้าจะตั้งชื่อว่าเฮยอันหมิงเป็นยังไงเพราะหรือเปล่า’‘ข้าพอใจมาก’ เต่าตัวน้อยพูดออกมาจากใจ ตั้งแต่มันเกิดมาจนถึงตอนนี้อันอันเป็นมนุษย์คนแรกที่ดีต่อมันอย่างแท้จริง‘เจ้าชอบก็ดีแล้วเราไปดูชั้นสองกันเถอะหากเจ้าสัมผัสสิ่งใดได้รีบบอกมาเลยนะ’‘ได้’
ในระหว่างที่เดินขึ้นชั้นสองก็ได้มีนกสองตัวเกาะอยู่
