องผีขึ้นมา ข้าก็จะให้เขาลิ้มรสความสยองจากสิ่งที่ตนก่อซะให้พอส่วนเถ้าแก่คนนั้นในเมื่อไม่ซื่อสัตย์ สักวันเขาจะต้องกระอักเลือดเป็นแน่เมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาขายทิ้งราคาถูกนั้นเกิดจากหนูเพียงฝูงเดียว” หนิงอันพูดขึ้นแววตาและสีหน้าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์
ต้นยามอิ๋นเวลานี้ท้องนภาถูกทาทับไปด้วยความมืดราวถูกทาทับด้วยนํ้าหมึกภายในห้องนอนของผู้เป็นเจ้าของโรงเตี๊ยมแห่งใหม่ซึ่งกำลังนอนหลับสนิท
เสียงกุก ๆ กัก ๆ ก็ดังขึ้นข้างหู อีกทั้งเจ้าตัวยังรู้สึกเจ็บจี๊ดที่นิ้วหัวแม่เท้ากระนั้นชายผู้นี้ก็ยังไม่ยอมตื่น
“เจ้าหนูกัดเข้าไปอีกทำยังไงก็ได้ให้คนผู้นี้ลืมตา” อันอันสื่อสารออกไป
ยังไม่ทันที่ชายคนนี้จะลืมตาตื่นก็ได้มีเสียงกรีดร้องของบ่าวรับใช้ภายในจวนรวมถึงบรรดาภรรยามากมายของคนผู้นี้413
“พวกเจ้าเสียงดังอะ…” ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ หลินเจ๋ที่ปลอมตัวเป็นผีจากการแต่งหน้าของหนิงอันก็โผล่พรวดหลังจากที่ชายคนนี้เปิดประตู
“ข้าเป็นคนใจดีเห็นหรือไม่อยากเห็นผีข้าก็จัดให้ยังไม่รีบตื่นขึ้นมาดูอีกช่างใจเสาะเสียจริง” หนิงอันพูดในขณะเดียวกันก็ปลุกคนที่เป็นลมสลบอยู่กับพื้นไปด้วย
กุยเฮยกับเด็กชายทั้งสามหมดคำจะกล่าว “เสี่ยวเจ๋ข้าว่าเจ้ารีบไปล้างหน้าเถอะข้ากลัว” อู่หวี่พูดกับเพื่อนที่ทำตัวเป็นผีอยู่ข้างกัน “น่าเสียดายยิ่งใช้เวลาแต่งอยู่ตั้งนานโผล่ออกมานิดเดียวเอง” คำพูดนี้ทำให้เขาได้รับสายตามองแรงจากผู้เป็นนาย
เช้ามืดของวันให
