ไป เจ้าช่วยไปหาห้องให้นางพักเถอะ” ไม่ต้องรอให้ผู้เป็นนายสั่งซํ้าบ่าวรับใช้ก็รีบเดินไปจัดเตรียมห้องรับแขก“เจ้าพานางไปนอน” ชายหนุ่มรีบส่งเด็กน้อยในอ้อมแขนไปให้ผู้เป็นน้องภรรยาโดยที่เหลียนเซียวมู่ตงยังไม่ทันตั้งตัว346
“ระวังสิขอรับหากนางตกจะทำยังไง” เด็กชายวัยสิบสามส่งสายตาขุ่นเขียวให้คนตรงหน้ากล่าวตำหนิอย่างไม่พอใจ“ใช้ได้เลยนี่เดี๋ยวนี้หัดกล้าตำหนิข้าแล้ว” ชายหนุ่มสัพยอกเนื่องจากเจ้าตัวหาได้ถือสาคำพูดของผู้เป็นน้องภรรยาก่อนจะเอามือไพล่หลังหันกายเดินกลับเข้าห้องของคนรักเมื่อร่างน้อยนุ่มนิ่มของคนตัวเล็กมาอยู่ในอ้อมแขนเหลียนเซียวมู่ตงก็พานางไปนอนในห้องที่ถูกจัดเตรียมไว้เช้าวันต่อมาอันอันผู้กำลังหลับอย่างมีความสุขก็ได้กลิ่นหอม ๆ ของบางอย่างทำให้เปลือกตาของเจ้าตัวเปิดขึ้น‘ตื่นแล้วหรือลุกขึ้นไปล้างบ้วนปากซะ อาหารที่เจ้าเด็กนั่นเอามากลิ่นหอมทีเดียวข้าอยากกิน’‘เจ้ากลายเป็นตัวตะกละน้อยไปแล้วหรือเห็นอะไรก็อยากกินไปหมด’ หนิงอันกล่าวหยอกสหายในขณะเดียวกันก็ลุกขึ้นจากที่นอนนุ่มไปด้วย “เจ้าตื่นแล้วหรือ” เหลียนเซียวมู่ตงวางตำราในมือลงมองไปทางคนตัวเล็กที่ผมเผ้ายุ่งเหยิง347
“พี่ชายท่านมาเฝ้าข้าหรือ” หนิงอันมองไปทางเด็กชายที่ไม่ได้เจอกันถึงสองปีเต็มถามขึ้นด้วยใบหน้ามึนงง“ไม่ใช่ พวกเจ้าด้านนอกเข้ามาได้แล้ว” เหลียนเซียวมู่ตงปฏิเสธก่อนที่จะเรียกบ่าวหญิงด้านนอกให้มาช่วยดูแลผู้เป็นแขกในขณะที่บ่าวรับใช้ช่วยก
