หมิงหมิงตัวตะกละน้อย
ทำให้ผู้เป็นแขกต่างพากันยกยิ้มเอ็นดูเขาตาม ๆ กันหลังจากเด็กชายครบหนึ่งปีแม้อันอันจะรู้ว่านํ้าตกสวรรค์นั้นทำให้น้องมีพัฒนาการมากกว่าเด็กคนอื่นแต่นางไม่คิดว่าจะเร็วถึงเพียงนี้
“พี่สาวด้วย” เด็กชายพูดขึ้นเมื่อจบมื้อเช้า ในตอนนี้หนิงอันไม่จำเป็นต้องไปฝึกวรยุทธในตอนเช้าพร้อมกับศิษย์พี่อีกเนื่องจากยงเผยเห็นว่าศิษย์ของตนมีความสามารถดุจปีศาจและเห็นว่านางมีการงานรัดตัว
ดังนั้นจึงยกเว้นให้นางเป็นกรณีพิเศษส่วนคนอื่นยังต้องฝึกเหมือนเดิม หนิงอันมองใบหน้าน้อยของน้องชายสลับกับพ่อแม่ ย่าที่พากันไม่คิดช่วยเหลือตน “ไปก็ได้แต่เจ้าจะต้องฟังพี่”
ผู้เป็นน้องผงกหัวขึ้นลงราวลูกเจี๊ยบจิกข้าวสาร ‘เฮยเฮยเจ้าช่วยข้าดูเขาด้วยนะ’ อันอันรีบหาตัวช่วยเนื่องจากเสี่ยวหมิงนั้นเป็นเด็กที่ช่างอยากรู้อยากเห็นยิ่งอีกทั้งพละกำลังยังมากจนน่ากลัว319
เหตุที่หนิงอันรู้เรื่องนี้ก็คือก่อนวันเกิดของเจ้าตัวน้อย วันนั้นคนทั้งบ้านต่างตามหาเขากันวุ่นวายที่ไหนได้เจ้าตัวกลับขึ้นไปขี่หลังเจ้าสามทั้งคนและหมาพากันเดินไปจนถึงคอกกระต่ายด้วยความที่คนตัวเล็กอยากกินกระต่ายย่างหรือหมาน้อยอยากกินก็หารู้ได้ทำให้เจ้าตัวเล็กพังคอกกระต่ายซะดูไม่ได้หากว่านางไม่เห็นด้วยตาก็ไม่คิดว่าเด็กอายุหนึ่งปีจะทำได้ถึงเพียงนี้ในวันนั้นทุกคนภายในครอบครัวจึงได้มาวิ่งไล่จับกระต่ายกันอุตลุด
ผ่านมาสองปีนับตั้งแต่มาอยู่ในหมู่บ้านไหลชุนคนในครอบครัว