นพูดหลังจากมองท้องฟ้าและเห็นว่าพระอาทิตย์คล้อยตํ่าลงทุกขณะเมื่อมาถึงถํ้าที่อยู่ของหมาป่า อันอันก็ช่วยแม่หมากับพ่อหมาในการดูแลลูกสุนัขตัวน้อย“พวกเจ้าทั้งเจ็ดก็ไปอยู่กับข้าก่อนเมื่อแข็งแรงดีค่อยกลับมาอยู่บนนี้หรือจะอยู่กับข้าก็ได้หรือว่าจะไป ๆ มา ๆ เหมือนทั้งห้าตัวนี้ก็ได้เหมือนกัน” จบคำของหนิงอันก็ไม่มีสัตว์ตัวไหนค้านดังนั้นเมื่อหนิงอันลงจากภูเขาเจ้าตัวก็เจอเข้ากับอาจารย์ปู่ใหญ่ พี่ใหญ่ พี่รองที่กำลังเดินกันอยู่หน้าลานบ้าน296
“น้องเล็ก /ศิษย์รัก เจ้าไปไหนมาเหตุใดไม่ชวนอาจารย์บ้าง” จือฉีกับมู่เทามองหน้ากันตาปริบ ๆเมื่อถูกอาจารย์ชราแย่งผูกการสนทนากับน้องสาวตัวน้อย “อาจารย์ข้าขึ้นเขามาเจ้าค่ะ ได้ของดีมาด้วย” ในขณะที่หนิงอันส่งเสียงแจ้ว ๆ อยู่นั้น“น้องเล็ก จะ…เจ้าเก็บหมาป่ามาจากไหน” จือฉีถามขึ้นอย่างไม่เต็มเสียงแม้จะรู้ความพิเศษของน้องสาวก็ตาม“เจอโดยบังเอิญเจ้าค่ะ อีกทั้งวันนี้ข้ายังทำคลอดให้กับแม่หมาด้วย นี่ลูก ๆ ของมันน่ารักหรือไม่” ผู้เป็นน้องพูดอวดด้วยรอยยิ้มพร้อมกับยื่นลูกหมาที่กอดอยู่ในอ้อมอกออกไปทั้งสามตัว“ศิษย์รักเจ้าเป็นคนพิเศษจริง ๆ ฮ่า ๆ นี่คือของดีที่เจ้าว่าอย่างนั้นหรือ” ฉู่เกอพูดเสียงกลั้วหัวเราะ ก่อนถามออกมาอย่างสงสัย“ของดีที่ว่าคือข้าเจอสิ่งที่นำมาหมักสุราได้อีกต่างหากไม่เพียงเท่านั้นสิ่งนี้ยังสามารถนำมาทำเครื่องปรุงรสได้ด้วย297
อีกทั้งแม้จะกินผลสดก็ประโยชน์เยอะรสชาติอร่
