รย่าเพิ่งเคยกินเป็นครั้งแรกมันอร่อยมากเลย” หญิงชราถามขึ้นหลังจากกลืนสิ่งที่เคี้ยวลงคอไปแล้ว“ผลซังหรือมัลเบอร์รี่เจ้าค่ะ ท่านชอบก็ดีแล้วมันมีประโยชน์มากทีเดียวอีกทั้งยังช่วยบำรุงสายตาและหัวใจด้วย”คำพูดของหลานรักมีหรือที่ผู้เป็นย่าจะไม่เชื่อแม้แต่หมิงหมิงยังทำปากจุบจิบด้วยความอยากกิน “หมิงหมิงเอาไว้พี่จะคั้นเป็นนํ้าให้ เจ้ารอก่อนนะ” จบคำของผู้เป็นพี่เด็กชายก็มองลูกไม้ที่ว่าด้วยสายตาละห้อย‘เฮยเฮยเจ้าว่าน้องชายของข้าเข้าใจไหม’ อันอันถามเต่าตัวน้อยอย่างสงสัย301
‘ข้าคิดว่าเขาเข้าใจนะ หากเป็นเด็กคนอื่นโดนปฏิเสธข้าคิดว่าเขาน่าจะต้องร้องไห้ออกมาแล้ว’ คำพูดของเต่าตัวน้อยทำให้หนิงอันมองน้องชายด้วยสายตาพินิจมากขึ้นในระหว่างที่เจ้าตัวกำลังเล่นอยู่กับน้องชาย ไป๋หลานก็เดินเข้ามาหานาง “คุณหนู ท่านอาจางอี้มาขอพบเจ้าค่ะ”“ถ้าอย่างนั้นออกไปพบเขากัน” เมื่อหมิงหมิงเห็นผู้เป็นพี่ยืนขึ้นมือน้อย ๆ ของเขาก็รีบจับชายกระโปรงของพี่สาวแน่น“น้องชายคนดีอีกไม่นานพี่ก็กลับมาแล้ว ปล่อยพี่ก่อน ให้ผู้ใหญ่รอนานไม่ดี” อันอันพูดกับน้องชายเสียงอ่อนพลางลูบหัวเขาไปด้วย“เขามาหาเจ้าทำไมอย่างนั้นหรือ” หญิงชราถามหลานสาวเมื่อหยวนฟานเดินเข้าไปอุ้มเจ้าตัวเล็กที่เกาะติดพี่สาวแจ“ข้าคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับเรื่องม้าไม้เจ้าคะ ข้าได้แนะนำปู่จางให้ทำขาย” คำตอบของเด็กหญิงทำให้ผู้เป็นย่ามองหลานสาวตัวน้อยด้วยสายตาแห่งความชื่นชม302
“หลานรัก เจ้
