เนื้อล้างตัว หากรู้สึกหนาวก็รีบขึ้น อย่าทำให้ตัวเองเกิดเจ็บไข้เข้าใจหรือไม่” หญิงชรากล่าวเตือนออกมาอย่างเป็นห่วง
“เจ้าค่ะ” เด็กหญิงยิ้มรับ และเมื่อพี่ชายพี่สาวเดินมาถึงตัวของเธอ “พี่สาม พี่สี่พวกเราไปเก็บกุ้งมังกรเล็กกันเถอะ ส่วนพี่มู่ตานรอรับอยู่ด้านบนนะเจ้าคะ วันนี้ข้าจะทำของอร่อยให้พวกท่านกิน”
เด็กชายหญิงผู้มาใหม่หลายคนที่โตกว่าก็มารวมกลุ่มด้วยและเมื่อพวกเขาได้ยินคำว่ากุ้งมังกรเล็กจึงได้สีหน้าฉงนสนเท่ห์ไม่แพ้กับเด็กตัวเล็กทั้งสามคน “เสี่ยวอันมันคือตัวอะไรอย่างนั้นหรือ”148
เด็กชายในกลุ่มผู้มีอายุสิบสามปีถามขึ้นอย่างสงสัยซึ่งเป็นคำถามที่เด็กหลายคนต่างอยากรู้อยากเห็นเช่นกัน อันอันจึงได้จับตัวที่นำมาจากเหลียนเซียวมู่ตงแสดงให้พวกเขาดู
‘เด็กน้อยมันกลัวเจ้า’ นํ้าเสียงเล็ก ๆ ของกุยเฮยแปลออกมาทำให้อันอันอยากจะโยนผู้แปล ลงนํ้าเสียจริง‘เฮยเฮยเจ้าไม่ต้องพูดก็ได้ไม่อย่างนั้นหากข้าเกิดใจดีปล่อยมันเจ้าจะไม่ได้กินของอร่อยนะ’ จบคำของเพื่อนตัวน้อยกุยเฮยก็หุบปากฉับทันที (ข้าจะไม่พูดแล้วเดี๋ยวอดกิน) นี่คือความคิดของเต่าผู้ชื่นชอบของอร่อยเสียงฮือฮาจากเด็กต่างวัยทั้งหลายดังขึ้น “ข้าเคยโยนมันทิ้งไปตั้งหลายตัว” เด็กหญิงคนหนึ่งพูดจากนั้นก็ตามด้วยคำพูดทำนองนี้อีกหลายคน “ถ้าอย่างนั้นแสดงว่ามันมีเยอะ พวกเรามาช่วยกันเก็บเถอะเจ้าค่ะ” จบคำพูดของหนิงอันเด็ก ๆ มากมายก็พากันลงไปในทุ่งนา
ส่วนผู้ใหญ่นะเหรอก็ต่างแย
