ศิษย์น้อยของตนเป็นอย่างมากที่ศิษย์ของตนสามารถวิเคราะห์อาการของคนไข้ได้ด้วยตนเอง (ศิษย์ตัวน้อยของข้าเป็นอัจฉริยะ)76
“ใช่” หนิงอันจดคำตอบลงไป จากนั้น “ท่านมักจะเจ็บปวดในยามกลางดึกเวลาเดิมของทุกวันถูกไหม” “อืม” หมอตัวน้อยกับคนไข้อายุห่างกันไม่มากถามตอบกันร่วมครึ่งชั่วยาม“เอาล่ะท่านไปนอนพักก่อน ข้าจะไปต้มยาสมุนไพรมาให้ท่านต้องกินยาที่ข้าต้มให้ติดต่อกันทุกวันสามครั้งจนกว่าจะครบหนึ่งเดือน รวมถึงยังต้องอาบนํ้าแช่สมุนไพรด้วยวันละครั้งหลังจากนั้นก็กินยาต่ออีกวันละหนึ่งครั้งงดใช้กำลังภายในสามเดือน หากทำได้ตามนี้ข้ารับรองว่าร่างกายของท่านจะกลับมาแข็งแรงตามเดิม”หลังอันอันพูดจบนางก็เดินเข้าไปยังห้องต้มยาที่แยกมาจากเรือนครัวทันทีโดยไม่รอให้ใครถามไถ่อะไรให้มากความ
ใช้เวลาเคี่ยวยาที่กุยเฮยนำออกมาจากมิติราวครึ่งชั่วยามนํ้ายาสีดำสนิทกลิ่นแรงก็ถูกยกออกมาด้วยฝีมือของคนต้ม
“ท่านรีบดื่มให้หมด ไม่ต้องกลัวขมข้ามีผลไม้เชื่อมติดมือมาด้วย” คำกล่าวของเด็กหญิงตัวเล็กทำให้คนป่วยรู้สึกอับอาย77
“ใครอยากได้ผลไม้เชื่อมกันข้าโตแล้วยาแค่นี้นับเป็นอะไร” พูดจบยาชามนั้นก็ถูกมือผอมบางยกดื่มเข้าปากหลังจากเป่าอย่างรวดเร็ว
มือของเขาสั่นเล็กน้อย (ยาบ้าอะไรขมชะมัด) ความคิดนี้เขาจะไม่ให้หลุดออกไปเป็นแน่หนิงอันมองใบหน้าเรียบเฉยของเด็กชายทั้งที่ภายในใจแอบขำเมื่อเห็นมือของเขากระนั้นนางก็ยังกล่าวชมออกไป“พี่ชายท่านแน่มากยาชามนั้นข้
