าเป็นผู้มีส่วนสนับสนุนหมึกและตำราก็มายังสถานที่แห่งนี้ด้วยจากการที่หยูเจียงส่งเทียบเชิญไปให้ด้วยตนเอง
ในระหว่างที่ผู้คนกำลังเฉลิมฉลองกล่าวแสดงความยินดีกับหยูเจียง เสียงวิ่งของม้าก็ดังขึ้นอยู่ไม่ไกล ทำให้ผู้คนต่างพากันมองไปยังรถม้าคันนั้นเป็นทางเดียว
“หยุด” เสียงของคนบังคับรถม้าออกคำสั่งกับม้าสีนํ้าตาลตัวใหญ่ก่อนที่มันจะหยุดลงอย่างเชื่อฟัง8
ท่ามกลางสายตาแห่งความสงสัยของทุกคนในไม่ช้าก็ปรากฏใบหน้าของเด็กชายคนหนึ่งอายุน่าจะสักสิบสามสิบสี่ใบหน้าของเขาดูสะอาดสะอ้านคิ้วเข้มเรียงตัวเป็นระเบียบ
จมูกได้รูปรับกับริมฝีปากแดงเรื่อการแต่งกายทำจากผ้าไหมเนื้อดีมีพัดอยู่ในมือขาวผ่องของเจ้าตัว หนิงอันมองเด็กชายคนนั้นตาไม่กะพริบ
‘ในนิยายของข้ามีเด็กรูปงามเช่นนี้อยู่ด้วยอย่างนั้นหรือ’สีหน้าของเด็กหญิงมีแววครุ่นคิด ก่อนที่เจ้าตัวจะฟุ่งซ่านมากไปกว่านี้เธอก็ได้ยินเสียงแหบพร่าดังขึ้น
“ซานเอ๋อร์เจ้าจะยืนอวดโฉมอีกนานหรือไม่” นํ้าเสียงนั้นเอ่ยตำหนิเด็กชายก่อนที่เจ้าของเสียงจะโผล่หน้าออกมา
คำพูดของปู่ทำให้ใบหน้างามของหลานชายแปรเปลี่ยนเป็นควํ่าลงเนื่องจากเขาไม่ใคร่ชอบใบหน้าที่ดูหวานของตน กระนั้นผู้เป็นหลานก็ปรับสีหน้าอย่างรวดเร็วพร้อมกับเข้าไปพยุงชายชราผู้ที่รักและตามใจเขามากที่สุด
หยูเจียงรวมถึงหานกวงฮุยรีบเดินเลี่ยงผู้คนมาประสานมือค้อมตัวลงคารวะชายชราคนนั้นอย่างสุภาพ9
“คารวะท่านอาจารย์ซุยขอรับ” คำเรียกขานของ
