ว์ชนิดต่าง ๆ โดยจะนำเอาร่างกายหรืออวัยวะต่าง ๆ มาใช้ทำยามีทั้งสัตว์นํ้า สัตว์บก สัตว์อากาศสัตว์ครึ่งบกครึ่งนํ้า” เสียงฉะฉานของเด็กหญิงทำให้ฉู่เกอเริ่มเก็บอาการไม่อยู่
“ถ้าอย่างนั้นเจ้าบอกข้าสิกระดูกเสือมีสรรพคุณอย่างไร”นํ้าเสียงแหบของเขาเริ่มตื่นเต้น “เป็นยาบำรุงกระดูก รสเผ็ดคาวใช้ดองกับสุรา แก้โรคขี้ลืม ระงับประสาท” จบคำถามที่หนึ่งก็มีสองสามตามมา
หนิงอันตอบคำถามจนคอแห้ง นางจึงได้ยกมือขึ้นขัดจังหวะของฉู่เกอ “อาจารย์ปู่ข้าตอบคำถามของท่านมาหนึ่งชั่วยามแล้วปล่อยข้าไปเถอะเจ้าค่ะ ข้ากระหายนํ้ายิ่งนัก” เสียงแหบแห้งของเด็กหญิงบวกกับหน้าตาน่าสงสารของนางทำให้ฉู่เกอใจอ่อน559
“หยูหนิงอันเจ้าผ่านการทดสอบแล้ว รีบยกนํ้าชาคารวะเป็นศิษย์สืบทอดของข้าซะ” ชายชราออกคำสั่งอย่างเอาแต่ใจ
“ห๊ะ!” อันอันร้องขึ้นเสียงหลง “อาจารย์ปู่ ข้าบอกแล้วว่าตัวข้านั้นยุ่งมากไม่มีเวลามารํ่าเรียนกับท่านหรอก” เด็กหญิงนั่งแปะลงกับเก้าอี้อย่างอ่อนแรง
ชายชราทำเพียงปรายตามองก่อนที่จะถอนหายใจออกมา “เจ้ารู้หรือไม่ว่าเพราะอะไรอาจารย์ของเจ้าจึงต้องเสี่ยงฝ่าอันตรายภูเขาพิษของข้าเพื่อดั้นด้นไปตามข้าลงมา” เสียงเนิบช้าของเขาทำให้หนิงอันเริ่มสนใจ
เมื่อชายชราเห็นว่าเด็กหญิงกำลังตั้งใจฟังจึงได้พูดต่อ“เจ้าหน้าเหม็น แค่ก ๆ อาจารย์ของเจ้าบอกว่ามีเด็กคนหนึ่งอายุเพียงสี่ขวบ ทว่ากลับมีความสามารถถึงขนาดปรุงยาที่มีสรรพคุณดีมากออกมาได้ขนาดผู้ที่ไ
