ด้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะด้านการปรุงยาหม่าป้ายเค่อยังยกย่อง ซึ่งเด็กคนนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นลูกศิษย์ตัวน้อยของเขา ดังนั้นเพื่อต้องการปกป้องเจ้า เขาจึงได้คิดลากข้าเพื่อให้มาเป็นอาจารย์บังหน้า560
ประกอบกับตัวข้ายังไร้ศิษย์ผู้สืบทอด เมื่อฟังความสามารถของเจ้ามากเข้าก็เกิดความคิดอยากจะรับเจ้าเป็นศิษย์อย่างจริงจังดังนั้นวันนี้จึงได้เกิดการทดสอบของเจ้าขึ้น ฟังแบบนี้แล้วเจ้าจะยังปฏิเสธอยู่ไหม” จบคำพูดของเจ้าตัว ฉู่เกอก็มั่นใจเต็มสิบส่วนว่าเด็กคนนี้จะต้องเต็มใจเป็นศิษย์ของตนอย่างแน่นอน
หยูหนิงอันไม่เคยคาดคิดว่าสิ่งที่ตนทำจะมีผลร้ายแรงตามมา กระนั้นผู้ที่ยังคิดแทนก็คืออาจารย์หน้านิ่งทำให้เด็กหญิงตัวน้อยดวงตาแดงกํ่า หยาดนํ้าไหลออกมาจากสองตา
เด็กหญิงจึงได้ลุกขึ้นยืนพร้อมกันนั้นก็ยกจอกนํ้าชาไปตรงหน้าของชายชราพร้อมกับคำนับเขาสามครั้งด้วยความเต็มใจ“อาจารย์ปู่ข้าขอไปหาอาจารย์ก่อนได้หรือไม่” เด็กหญิงยกมือปาดนํ้าตาลวก ๆ กล่าวเจือเสียงสะอื้น
“ไปเถอะ นับแต่วันพรุ่งหลังจากฝึกวรยุทธเจ้าก็มาฝึกกับข้าวันละหนึ่งชั่วยาม” เสียงของฉู่เกออ่อนลง
“เจ้าค่ะ” จบคำของเด็กหญิง สองเท้าน้อย ๆ ของอันอันก็ซอยจนเป็นกึ่งเดินกึ่งวิ่งพุ่งตัวออกมาจากลานดินอย่างรีบร้อน561
“น้องเล็ก” เจ้าตัวน้อยไม่ได้ฟังเสียงเรียกของพี่ ๆ เพราะในตอนนี้เด็กหญิงต้องการพบอาจารย์เพียงเท่านั้นใบหน้าของเจ้าตัวน้อยยังคงเอ่อคลอด้วยนํ้าตา เมื่อเจ้าต
