นศิษย์ของเราทั้งคู่แล้วก็ดูแลกันไป” ชายชรายกมือไพล่หลังพูดจากใจก่อนที่เขาจะเดินกลับเข้าไปในเรือนเพื่อเตรียมการสอนสำหรับศิษย์ตัวน้อยหนิงอันผู้กำลังสนุกสนานนั้นไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังจะพบกับนรกจากการฝึกในไม่ช้า“พี่สี่ท่านเขียนว่าอะไร” หยูหนิงอันถามพี่ชายที่สูงกว่าตนเล็กน้อยอย่างสนใจ“เจ้าลองอ่านดูสิ” ยงฮ่าวยกกระดาษขึ้นมาเป่ากระทั่งหมึกแห้งจึงได้ส่งไปให้เด็กหญิง567
“ขอให้ทุกครัวเรือนมีบุตร” หนิงอันอ่านข้อความของเขาเสียงดัง “คำอวยพรของท่านช่างแปลกยิ่ง” หนิงอันพูดขึ้นสีหน้าประหลาดใจอานเจิงจึงได้เป็นผู้เล่าเรื่องราวของหมู่บ้านให้น้องน้อยฟัง “พวกท่านไม่ต้องกลัวหรอกเจ้าค่ะ ข้าคิดว่าหลังปีใหม่คนที่อยากมีบุตรไม่แน่ว่าอาจจะตั้งครรภ์ขึ้นมาพร้อม ๆ กันก็ได้”“เจ้าพูดจริงหรือหลานรัก” เสียงนี้เป็นของป้าสะใภ้รองที่กำลังเอาขนมมาให้เด็กน้อยพวกนี้ นางจึงได้ย้อนถามออกมาอย่างคาดหวังหนิงอันอยากจะพูดออกไปเหลือเกินว่าต้องอยู่ที่ความขยันของท่านลุงท่านป้าแล้วแต่นางจะพูดออกไปได้อย่างไรความเงียบของเด็กหญิงประกอบกับอาการเดี๋ยวอ้าปากเดี๋ยวหุบลงของเจ้าตัวไม่ทราบว่าอีนั่วเข้าใจได้อย่างไรดังนั้นหลังจากที่นางวางจานของว่างลง จึงได้มาส่งต่อเรื่องนี้ให้หญิงในหมู่บ้านรู้ และคํ่าคืนนั้นภายในห้องนอนของหญิงแต่งงานแล้วสามีของพวกนางก็ทำงานหนักกันเกือบทั้งคืน568
