ี้คือคนที่เจ้าพูดถึงอย่างนั้นหรือ” เสียงแหบแห้งของเขาถามยงเผยเข้าประเด็น“ขอรับ พวกเจ้ามารู้จักอาจารย์ปู่กันก่อน ท่านผู้นี้มีนามว่าเกอแซ่ฉู่” ชายหนุ่มตอบรับเขาก่อนจะกล่าวแนะนำชายชราต่อศิษย์ทั้งหก“คารวะอาจารย์ปู่เจ้าค่ะ/ขอรับ” “คารวะท่านผู้เฒ่าเจ้าค่ะ” ทั้งศิษย์และหมิงจูต่างพากันทักทายและทำความเคารพชายชราพร้อมกันอันอันรู้สึกแปลกใจอย่างยิ่งยวดเนื่องจากในนิยายของนางไม่มีชื่อของบุคคลตรงหน้า ‘เขาเป็นใคร’ นางคิด และก็มีเสียงของกุยเฮยผู้หายเงียบไปนานเปล่งออกมา‘เด็กน้อยกลิ่นกายของคนผู้นี้เต็มไปด้วยพิษ แม้จะมีสมุนไพรรักษาอยู่บ้างทว่าก็เบาบางเสียเหลือเกิน’ เต่าน้อยพูดเตือนสหายอย่างเป็นห่วงหนิงอันเมื่อได้ยินเสียงของเต่าน้อยนางก็ดีใจเลยอดที่จะแย้มยิ้มออกมาไม่ได้ ยังผลให้ชายชราที่กำลังลอบสำรวจมองนางรู้สึกกังขาแกมประหลาดใจ548
และกำลังจะเอ่ยปากถามก็พอดีกับหนิงอันสบตาของเขาเข้าพอดี ‘เฮยเฮยข้ารู้สึกไม่วางใจคนผู้นี้เลยอ่ะดูแววตาของสิ ข้ากลัว’ เจ้าตัวน้อยกลืนนํ้าลายอย่างหวาดหวั่นสนทนากับคู่หูโดยลืมเรื่องที่จะถามถึงสารทุกข์ของเต่าตัวเล็กที่เคยบอกกับตนไว้ว่าจะเก็บตัวเข้าสมาธิเพื่อฟื้นฟูพลังไปเสียสิ้น‘ไม่ต้องกลัวเขาไม่ได้มีเจตนาร้ายต่อเจ้า’ คำปลอบของกุยเฮยไม่ได้ทำให้นางรู้สึกดีขึ้นเลยเนื่องจากนางกำลังมีลางสังหรณ์บางอย่างว่ากำลังจะมีเรื่องอันโหดร้ายมาเยือนในระหว่างที่เด็กหญิงกำลังตกอยู่ในภวังค์เธอก็ได้ยิน
