ายตาชาติกำเนิดตํ่าต้อยมารดาเป็นเพียงลูกพ่อค้าแต่กลับได้กลายมาเป็นโอรสของมารดาแห่งแผ่นดิน จึงทำให้มีนักฆ่าพากันแวะเวียนมาหาไม่เว้นแต่ละวัน
กระทั่งเติบโตถึงอายุสิบสามจึงได้อาสาพาตัวเองมาออกรบอยู่แนวหน้ายังแดนเหนือคนผู้นั้นก็ยังไม่ลามือดังนั้นเมื่อหลายวันก่อนน้องชายผู้นี้จึงได้เข้ามาปกป้องเขาผู้ที่กำลังเพลี่ยงพลํ้า ทำให้กระบี่ของนักฆ่าที่มุ่งตรงมายังอกได้ถูกน้องชายวัยสิบปีผู้นี้เข้ามาขวางหน้าเอาไว้และไม่มีใครคาดคิดว่ากระบี่ของมันจะเคลือบด้วยพิษร้ายที่ออกฤทธิ์ช้า อีกทั้งหากยิ่งใช้กำลังภายในมากขึ้น พิษของมันจะยิ่งบั่นทอนชีวิตของผู้ใช้ให้สั้นลง
กว่าทุกคนจะรู้สึกตัว น้องชายที่มักจะอยู่เคียงข้างคอยเป็นผู้ให้คำปรึกษาในทุก ๆ เรื่อง ก็ล้มหมอนนอนเสื่อร่างกายผ่ายผอมดูเปราะบางประดุจไส้เทียนที่ถูกลมพัดรอเวลาเพียงแค่จะดับลง536
ในขณะที่เย่หลงกำลังตกอยู่ในภวังค์อยู่ครู่ใหญ่ คนที่นอนอยู่ก็อดที่จะส่งเสียงทำลายความเงียบขึ้นมาไม่ได้ “พี่ชาย”นํ้าเสียงนั้นเรียกเขาอย่างเป็นห่วง
“เจ้าพักผ่อนเถอะ ข้าไม่เป็นอะไร เอาไว้วันพรุ่งข้าจะมาหาเจ้าอีกครั้ง” ผู้มีอายุมากกว่าส่งยิ้มบางให้ผู้เป็นน้องที่แม้ตัวเจ็บก็ยังมีแก่ใจห่วงใยตน เหลียนเซียวมู่ตงทำเพียงพยักหน้าส่งให้
เรื่องราวของคนทางเหนือหาได้มาเข้าหูถึงอันอันผู้ที่กำลังยุ่งอยู่กับการทำแม่พิมพ์อยู่ในขณะนี้ไม่ นับตั้งแต่วันที่เด็กหญิงเดินออกจากร้านตำราบ้านหู
พอกลับมาถ
