กวันนี้จะมาเป็นสหายร่วมเรียนของพระองค์ ข้าขอให้คำสาบานว่าจะติดตามท่านด้วยความซื่อสัตย์ จะเป็นผู้รับคมหอกคมดาบ แทนท่าน” ถ้อยคำนั้นกล่าวอย่างหนักแน่นผิดอายุของเจ้าตัวทำให้องค์ชายผู้โดดเดี่ยวเช่นเขาหรี่ตามองพิจารณาร่างเล็กผู้ที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าอย่างกังขา534
แม้จะรู้สึกหวาดระแวงแล้วอย่างไร ในเมื่อนํ้าหยดทุกหินหินยังกร่อน นับประสาอะไรกับผู้ที่อยู่อย่างโดดเดี่ยวเช่นเขามาเนิ่นนาน หลังจากวันนั้นที่เด็กคนนี้กล่าวคำสาบานเจ้าตัวเล็กคนนั้นก็ร่วมฝึกร่วมเรียนทุกอย่างกับตน ไม่ว่าจะเจอความทุกข์ยากและลอบฆ่ามากขนาดไหน ผ่านมาหลายปีเด็กคนนี้ก็ได้เรียกเขาว่าพี่ชายจนคล่องปากไปเสียแล้ว
ความผูกพันของคนทั้งสองเปรียบประดุจยิ่งกว่าพี่น้องร่วมสายเลือดกันเสียอีกแม้ว่าเขาจะมีพี่น้องหลายคนแต่อย่างที่รู้ ๆ กันดีว่าผู้ที่เกิดมาท่ามกลางการแย่งชิงหาได้มีพี่น้องที่จริงใจไม่ ดั่งเช่นตัวเขาเทียนชุนเย่หลงบุตรชายขององค์ฮ่องเต้ลำดับที่หกผู้เกิดจากสนมขั้นตํ่าสุดเมื่อเกิดมายังไม่ทันได้ดื่มนมจากอกของผู้เป็นแม่ ผู้เป็นมารดาก็จากไปทิ้งองค์ชายน้อยผู้อาภัพเอาไว้ตามลำพัง
หากว่าเขาไม่ได้รับการเลี้ยงดูจากองค์ฮองเฮาผู้ถูกวางยาพิษมานานทำให้ไม่สามารถมีบุตรได้ เกรงว่าชีวิตน้อย ๆ นั้นก็คงไม่อยู่รอดจนถึงปัจจุบัน535
กระนั้นความเป็นอยู่ในฐานะโอรสของฮองเฮาก็ใช่ว่าจะสบายนัก เมื่อต้องถูกผู้คนรอบด้านพากันอิจฉาที่เป็นเพียงโอรสนอกส
