ากยุคสมัยนี้ยังมีข้อห้ามระหว่างบุรุษกับสตรีอยู่กว้างมากทีเดียว
ในขณะที่ร่างเล็กกำลังขมวดคิ้วมุ่นอย่างครุ่นคิดก็มีเสียงแหบแห้งของผู้เป็นย่าตามสายเลือดเอ่ยขึ้น“เจ้าลองอธิบายออกมาให้ย่าฟังก่อน แล้วพวกเราค่อยมาตัดสินใจกันอีกครั้ง” คำพูดนี้ทำให้เด็กหญิงเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นย่าอย่างทันที451
“ชมรมสตรีก็คือการจัดตั้งกลุ่มที่มีแต่สตรีให้มาทำงานร่วมกันโดยได้รับเงินส่วนแบ่งจากการทำงาน งานแรกข้าตั้งใจจะให้พวกนางรีดนํ้าผึ้งออกจากรังหลังจากนั้นข้าจะให้พวกนางทำสีผึ้งบำรุงริมฝีปาก รวมถึงทำยาจากไขผึ้งด้วย” เสียงเล็ก ๆ ของอันอันอธิบายออกมาเป็นจังหวะอย่างช้าชัด
คำพูดของนางทำให้ผู้ใหญ่ที่นั่งฟังอยู่ด้วยกัน รวมถึงหยูเจียงทึ่งในความคิดของนางเป็นอย่างมากเพราะเขาไม่คิดว่าลูกของตนจะมีความคิดและรอบรู้ถึงเพียงนี้
หลังจากเด็กหญิงพูดถึงในสิ่งที่ตนคิดออกมาตั้งแต่ต้นจนจบ อานไท่ก็ยกมือปาดนํ้าตา“อันอันขอบคุณที่เจ้าคิดถึงทุกคนในหมู่บ้านของปู่” ชายวัยกลางคนพูดขึ้นด้วยดวงตาแดงจากการร้องไห้“ท่านปู่ไม่ต้องร้องไห้นะเจ้าคะ ข้ายินดีช่วย” อันอันตกใจที่เห็นนํ้าตาของเขารีบกล่าวห้ามออกมา452
“ปู่ไม่ได้ร้องแค่ฝุ่นมันเข้าตา” อานไท่เถียงทั้งที่เพิ่งจะสูดนํ้ามูก (ฝุ่นก็ฝุ่นเจ้าคะ) อันอันได้แต่คิดพร้อมกลอกตามองบน453
