เลี้ยงผึ้งกลางป่าใหญ่
“หนูน้อยเจ้าสบายดีนะ” หญิงสาวผู้เป็นลูกสะใภ้ของหญิงชราคนที่เคยให้ถุงมือแก่อันอันถามออกมาอย่างเป็นห่วง
“ข้าสบายดีเจ้าค่ะ ท่านอาอย่าได้กังวล” แม้นํ้าเสียงจะฟังดูอู้อี้อยู่บ้าง ทว่ารอยยิ้มของเจ้าตัวกลับเปล่งประกายเจิดจ้า
“เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว” หญิงสาวตอบพลางยกมือลูบหัวเล็กของเด็กตัวน้อยอย่างเอ็นดู
หญิงต่างวัยทั้งหลายก็มองมาทางเด็กหญิงอย่างโล่งใจเมื่ออันอันรับได้ถึงความจริงใจเหล่านี้ก็ทำให้นางมีความคิดมุ่งมั่นมากยิ่งขึ้นที่จะช่วยให้พวกเขากินดีและนอนอุ่น
ครั้นแล้วเด็กหญิงก็ไม่รอช้าเจ้าตัวจึงได้เอ่ยเข้าเรื่องทันที“วันนี้ท่านป้า ท่านอาทุกท่านคงทราบกันแล้วว่าข้าเชิญพวกท่านมาทำไม414
ก่อนอื่นข้าจะแนะนำสิ่งมีชีวิตนอกจากปลาที่จับมาให้พวกท่านได้รู้จัก” ในขณะที่เจ้าตัวน้อยกำลังพูดอยู่นี้มู่ตาน อานเจิงและยงฮ่าวก็ยกอ่างใส่กุ้งกับปลามาวางตรงหน้าน้องน้อย
อันอันยกยิ้มหันไปกล่าวขอบคุณพวกเขาและจึงได้เริ่มพูดต่อ “เจ้าตัวที่พวกท่านเห็นอยู่ในมือข้าในขณะนี้เรียกว่ากุ้ง มันสามารถเอามาทำอาหารได้หลากหลายไม่ว่าจะย่าง หรือต้ม ผัดทอด”
เด็กหญิงจับกุ้งตัวใหญ่กว่ามือของตนชูขึ้นพูดเสียงดังแม่บ้านต่างพากันมองสิ่งที่อยู่ในมือของนางด้วยความสนใจรวมถึงคนในครอบครัวหยูและอานด้วย
หลังจากที่ทุกคนมองดูสัตว์นํ้าที่พวกเขาไม่เคยกินกันจนพอใจแล้ว อันอันจึงได้พูดขึ้นต่อ “วันนี้ข้าจะทำกุ้งย่างกับปลานึ่งขิงให
