้พวกท่านดู”
แม่บ้านของแต่ละครัวเรือนจึงพากันพยักหน้ารับ “พวกท่านมาหยิบปลากับกุ้งกันเลยเจ้าคะ จากนั้นก็ทำตามข้าได้เลย”อันอันพูดขึ้นพร้อมกับถกแขนเสื้อของตนขึ้นสูง415
หยวนฟานจึงได้เดินเข้าไปหาลูกสาว “ให้แม่ช่วยเจ้าดีหรือไม่” จบคำพูดของนาง กลิ่นคาวก็ตีเข้าจมูกของเจ้าตัว นางจึงได้มีสีหน้าเปลี่ยนไป
“ท่านแม่ ข้าทำได้เจ้าคะ ท่านไปนั่งพักเถอะ” หนิงอันพูดขึ้นด้วยความสงสาร แม้ว่าหลายวันมานี้นับตั้งแต่มารดาได้ดื่มนํ้าตกสวรรค์จะกินได้มากและไม่มีอาการแพ้ให้เห็น
แต่ทว่าเมื่อได้กลิ่นคาวของปลากับกุ้งจำนวนหลายตัวก็อาจทำให้นางเกิดแสดงอาการมวนท้องออกมา
“ตะ..แต่” ผู้เป็นแม่พยายามจะฝืนตน “เจ้าไปพักเถอะน้องสะใภ้ งานตรงนี้ข้ากับสะใภ้รองช่วยกันได้” แม่ของอานเจิงพูดขึ้นอย่างเป็นห่วงระคนหวังดี
“ขอบคุณพี่สะใภ้ทั้งสองมากเจ้าค่ะ” หยวนฟานกล่าวอย่างละอายใจ “เราเป็นครอบครัวด้วยกัน เจ้าจะเขินอายไปใย”คำพูดของฮั่วหลินได้เรียกรอยยิ้มของคนฟังอย่างขอบคุณ
การทำอาหารของแม่บ้านกว่าสามสิบคนเต็มไปด้วยความสนุกสนานและแปลกใหม่ ทุกคนต่างให้ความช่วยเหลือ416
เกื้อกูลกันเป็นอย่างดี รวมถึงไม่ว่าเด็กตัวน้อยจะพูดอะไรพวกนางก็พร้อมจะรับฟัง
“ความจริงแล้วปลาสามารถนำมาต้มหรือนึ่งไม่ให้คาวได้นะเจ้าคะ เพียงใช้ขิงกับต้นหอมในมือของพวกท่านช่วยดับกลิ่นข้าจะทำอาหารจากรายการปลาให้ท่านดูสองจานหนึ่งคือปลานึ่งขิง อีกจานคือปลาตุ๋นสมุนไพร” อันอันพูดพร้
