ฟังอยู่ตรงหน้าทำให้อันอันยกมือขยี้ตาด้วยความไม่อยากเชื่อ“น้องเล็ก” อานเจิงเรียกน้องสาวอย่างหวาดหวั่น ความกลัวเริ่มจู่โจมเข้าสู่จิตใจ“พี่สามไม่ต้องกลัวเจ้าค่ะ พวกมันเชื่องแล้ว” คำพูดของน้องน้อยไม่ได้ทำให้พี่ทั้งสองคนแปลกใจเหมือนกับมู่ตาน“คุณหนูพูดจริงหรือเจ้าคะ เมื่อสักครู่พวกมันยังไล่ตามเราอยู่เลย” เด็กหญิงอายุมากกว่าถามเสียงสั่นอย่างกังขา393
อันอันเข้าใจความหวาดกลัวของผู้ติดตามของตนได้ดีดังนั้น “พวกเจ้านำทางพวกเรากลับรังด้วย” คำสั่งของอันอันทำให้ผึ้งพวกนั้นบินหันหลังทันทีพวกมันค่อย ๆ บินนำทางเด็กทั้งสี่กับหมีจอมเซ่อกลับมายังรังของตนอย่างว่าง่ายเมื่อมู่ตานเห็นภาพอันน่าเหลือเชื่อเช่นนี้นางจึงเบิกตามองคุณหนูตัวน้อยที่ตนติดตามมานานด้วยความประหลาดใจอีกทั้งยังคิดว่า ‘ตั้งแต่คุณหนูป่วยในวันนั้น ก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปจากเดิม’เด็กหญิงจึงได้เดินตามผู้เป็นนายอย่างครุ่นคิดมาจนตลอดทางจนถึงต้นไม้ที่มีรังผึ้งอยู่มากมาย‘กุยเฮยข้าเห็นว่ามีผึ้งเต็มไปหมด เจ้าช่วยนำนํ้าตกสวรรค์ออกมาให้ข้าสักหลาย ๆ ชามได้หรือไม่’ อันอันผู้เห็นช่องทางทำเงินจึงได้สื่อสารกับคู่หูด้วยดวงตาเปล่งประกายเต่าตัวน้อยผู้น่ารักรีบทำตามคำสั่งอย่างไม่อิดออด ดังนั้นในตอนนี้เด็กทั้งสี่กับลูกหมีหนึ่งตัวจึงถูกโอบล้อมไปด้วยผึ้งเป็น394
จำนวนมากดำทะมึนไปหมดหากใครมาเห็นภาพนี้รับรองว่าพวกเขาจะต้องตกใจอย่างแน่นอน“น้องเล็ก เจ้าทำแบบนี้ทำไมอย่า