ร้านค้าก็เริ่มทยอยปิดตัวลง ข้าเห็นมีติดป้ายทั้งขายและเช่าติดอยู่หลายร้านส่วนที่ยังพอเปิดอยู่ก็มักจะเป็นร้านค้าดั้งเดิมที่มีอยู่มายาวนานหลายปี” หยูเจียงเล่าเรื่องที่ตนไปประสบมาอย่างไม่ปิดบัง367
“หากเป็นอย่างที่เจ้าว่าก็แย่นะสิ ข้าจำได้ว่าสมัยก่อนแม้เมืองจะไม่ได้หรูหราเหมือนตอนนี้ กระนั้นผู้คนในเมืองก็ยังคึกคักเหตุใดจู่ ๆ ถึงได้กลายเป็นแบบนี้กัน” อานไท่กล่าวพลางถอนใจ
“คำถามนี้ข้าเองก็ได้ย้อนถามท่านเจ้าเมืองออกไปเช่นกันขอรับ คำตอบที่ได้เขาคาดว่า น่าจะเป็นเพราะเรื่องภาษีของเจ้าเมืองคนเก่าที่ประกาศขึ้นก่อนที่เขาจะถูกตรวจสอบ” หยูเจียงพูดในสิ่งที่ตนสามารถเล่าได้ออกมา
“หากเป็นแบบนี้ทั้งเจ้าและท่านเจ้าเมืองคนใหม่คงจะลำบากไม่น้อยทีเดียว” แม่ผู้ชราของชายหนุ่มกล่าวออกมาสีหน้าแสดงความกังวล
“ท่านแม่อย่าได้ห่วง แม้ว่างานจะหนักเพียงใด หากว่าผู้คนร่วมแรงร่วมใจสามัคคีกันย่อมผ่านไปได้ เท่าที่ข้ากับท่านเจ้าเมืองได้พูดคุยกับชาวเมืองในวันนี้ทุกคนก็พร้อมยินดีให้ความร่วมมือขอรับ” ถ้อยคำนี้หยูเจียงหาได้กล่าวเกินจริง
เพียงแต่เขาไม่ได้กล่าวออกไปทั้งหมด ว่ายังมีตระกูลชนชั้นสูงที่หยั่งรากลึกมานานสามสี่ตระกูลดูเหมือนไม่ใคร่ให้ความ368
ร่วมมืออีกทั้งยังอาจจะก่อปัญหา แต่เพื่อไม่ให้คนในครอบครัวเป็นห่วงเจ้าตัวจึงได้เล่าแต่เรื่องดี ๆ ออกไป
“เมื่อเจ้าพูดแบบนี้ข้าก็วางใจ เอาล่ะนี่ก็ดึกมากแล้ว พวกเราแยกย้ายกันไปพักผ่อนเ