ไม่เพียงแต่อานไท่เท่านั้นที่รีบร้อน
เพราะหลังจากที่เจ้าเมืองวัยกลางคนเข้าเมืองมาได้เขาก็รีบหาร้านค้าที่อยู่ใจกลางเมืองอย่างร้อนใจโดยมีหลี่เทียนเป็นผู้ช่วยเหลือจนได้ร้านค้าเก่าแห่งหนึ่งซึงตรงกับความต้องการของเขาเข้าพอดี
“เรือนหลังนี้มีทางออกอีกทางเลียบแม่นํ้าเป็นทางลับ ทำให้เหมาะยิ่งแก่การขนส่ง เอาล่ะเจ้ารีบปรับปรุงซะ” หานกวงฮุยรีบสั่งกับคนสนิทผู้ติดตามทันที325
ณ หมู่บ้านไหลชุนในยามนี้แม้ว่าจะเป็นยามซวี78ทว่าคนกลุ่มใหญ่ทั้งหญิงและชายพวกเขาต่างกำลังอยู่ในสภาวะแตกตื่นและคาดไม่ถึงว่าหูของตนจะได้ยินในเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเช่นนี้
“หัวหน้าหมู่บ้านท่านคงไม่ได้เพ้อเจ้อใช่หรือไม่เรื่องพวกนี้มันออกจะเหลือเชื่อยิ่งนัก พวกเราอยู่อาศัยในป่ามาไม่รู้ตั้งกี่ปีไม่เคยรู้มาก่อนว่าในป่าจะมีของลํ้าค่า” ชายวัยกลางคนผู้นี้ถามออกมาอย่างต้องการยืนยันคำตอบอีกครั้งแม้จะเห็นผลึกเกลือที่อยู่ในไหแล้วก็ตาม
“ข้าจะล้อเล่นทำไม เอาเถอะวันพรุ่งพวกเจ้าก็รู้เอง ว่าแต่พวกเจ้าจะไปสร้างโรงงานผลิตเกลือกันได้หรือไม่เนื่องจากกลางวันต้องสร้างบ้านช่วยนายช่างด้วย เพื่อไม่ให้เขาเกิดความสงสัย หลังจากส่งคนนอกพวกนั้นกลับก็ยังต้องขึ้นเขาไปสร้างโรงงานต่อ” อานไท่เอ่ยออกมาเสียงค่อนข้างเป็นกังวล
8 19.00-20.59326
แต่แล้วคำตอบที่ได้ยินนั้นช่างผิดคาดอย่างยิ่ง “ไหว”ชาวบ้านทั้งชายหญิงตอบออกมาพร้อมกัน แต่ก็ได้มีคำถามจากพรานเฒ่าเก่ากล่าวออกมา
